Τετάρτη, 17 Σεπτεμβρίου 2014

Έφυγε και ο Χρήστος Καντίδης!

Νικημένος απο τη νόσο που τον ταλαιπωρούσε τον τελευταίο καιρό έφυγε σήμερα στις 9 το βράδυ απο την ζωή,  ο αγαπητός στην τοπική κοινωνία Χρήστος Καντίδης!! Ο Χρήστος υπήρξε εξαίρετος οικογενειάρχης και άφησε πίσω του δύο κόρες και 4 εγγόνια!
 ΚΑΛΟ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ ΦΙΛΕ ΧΡΗΣΤΟ!
Η κηδεία του θα γίνει αύριο στις 12:00

Ο Πρόεδρος του Δ.Σ. Δήμου Δομοκού κ. Νίκος Καλημέρης, για το θέμα της κατάχρησης τελών ύδρευσης

Ο Πρόεδρος του Δ.Σ. Δήμου Δομοκού κ. Νίκος Καλημέρης, για το θέμα της κατάχρησης τελών ύδρευσης

Ο Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Δομοκού κ. Νίκος Καλημέρης, για το θέμα παλαιών τελών ύδρευσης, που φέρεται να έχει καταχραστεί τότε εργαζόμενος Δημοτικός Υπάλληλος 
Ο Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Δομοκού κ. Νίκος Καλημέρης στο ραδιόφωνο του FM1 της Λαμίας, για το θέμα των παλαιών τελών ύδρευσης του Καποδιστριακού Δήμου Δομοκού, που φέρεται να έχει καταχραστεί τότε εργαζόμενος Δημοτικός Υπάλληλος, με αφορμή τη σημερινή δίκη του συγκεκριμένου υπαλλήλου στα Δικαστήρια της Λαμίας. 
Η δίκη του πρώην υπαλλήλου του Δήμου Δομοκού που κατηγορείται ότι επί ημερών Δημήτρη Τσόγκα παρακρατούσε μέρος των χρημάτων που του κατέθεταν οι δημότες για την πληρωμή των τελών ύδρευσης, αναβλήθηκε σήμερα για τον προσεχή Φεβρουάριο στα δικαστήρια της Λαμίας. Όπως ανέφερε στο δελτίο του ΛΑΜΙΑ FM-1, ο πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου Νίκος Καλημέρης υπήρξε μια εποχή που πραγματικά στον Δήμο Δομοκού πολλά πράγματα υπολειτουργούσαν. 
Τώρα όμως καλούνται δημότες που είχαν καταβάλει τα τέλη αλλά δεν κρατούσαν αποδεικτικά στοιχεία να τα ξαναπληρώσουν, αυτή τη φορά στην εφορία. Η ασυνέπεια όμως του υπαλλήλου που του στοίχισε άλλωστε και την θέση του αφού εδώ και δύο χρόνια έχει τεθεί σε αργία δεν πρέπει όπως σχολίασε ο κος Καλημέρης να είναι αφορμή να αποφύγουν να πληρώσουν τα χρέη τους και οι κατά πάγια τακτική κακοπληρωτές. Το Δ.Σ. αποφάσισε όσοι αποδεικνύουν την εξόφληση να διαγράφονται τα χρέη τους και όσοι δεν έχουν αποδείξεις να πληρώσουν. Δυστυχώς κάποιοι πολλοί λίγοι ευτυχώς που δεν κράτησαν την απόδειξη θα ξαναπληρώσουν. 

Ακούστε το ηχητικό απόσπασμα:

Η κτηνοτροφία της Ελλάδας: Η ορθή μελέτη και διαχείριση της βοσκοϊκανότητας

Η κτηνοτροφία της Ελλάδας: Η ορθή μελέτη και διαχείριση της βοσκοϊκανότητας

Η κτηνοτροφία της Ελλάδας: Η ορθή μελέτη και διαχείριση της βοσκοϊκανότητας
Γράφει ο Δημήτρης Παπαγυιός

Πληροφορούμαστε, από έγκυρες πηγές και κρατικές υπηρεσίες, πως δημιουργήθηκε πρόβλημα στην κτηνοτροφία της χώρας, σε σχέση με τα βοσκοτόπια και το χαρακτηρισμό των βοσκήσιμων εκτάσεων της πατρίδας μας.
Τι ακριβώς συμβαίνει και ποιος δημιούργησε το πρόβλημα αυτό, που πιθανότατα θα οδηγήσει σε τεράστια απώλεια εσόδων τους Έλληνες κτηνοτρόφους; Ποιοι δεν έκαναν ή δεν κάνουν σωστά τη δουλειά τους, με αποτέλεσμα να υπάρχει σοβαρός κίνδυνος να επιβληθεί υπέρογκο πρόστιμο στη χώρα μας από την Ευρωπαϊκή Ένωση;
Όταν ο αείμνηστος Κωνσταντίνος Καραμανλής έβαλε τη χώρα μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση (τότε Ε.Ο.Κ.), απαίτησε να δοθεί ειδική μέριμνα και προσοχή στον πρωτογενή τομέα και ιδιαίτερα της γεωργίας, της κτηνοτροφίας και του τουρισμού, του τρίπτυχου της «βαριάς βιομηχανίας» της πατρίδας μας, όπως ο ίδιος πίστευε.
Ήδη το 1983 άξιοι επιστήμονες εκπόνησαν μελέτη για τη βοσκοϊκανότητα των δασών, των ορεινών και ημιορεινών περιοχών, των υγρών λιβαδιών και των καλαμιώνων της πατρίδας μας (σας υποβάλω το σχετικό έγγραφο 1). Η εκτίμησή τους αποτελεί σημαντική παράμετρο για την ορθή διαχείριση των περιοχών με βόσκηση, και μπορεί να χρησιμοποιηθεί προς όφελος τόσο της κτηνοτροφίας, όσο και της προστασίας απειλούμενων οικοτόπων και ειδών της άγριας πανίδας. Επίσης όπως αναφέρει ο κ Βασίλειος Π. Παπαναστάσης (Σχολή Δασολογίας και Φυσικού Περιβάλλοντος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης), «Στο παρελθόν, η επικρατούσα άποψη για το ρόλο της κτηνοτροφίας στο φυσικό περιβάλλον και συγκεκριμένα στα λιβάδια (φυσικούς βοσκοτόπους) και τα δάση ήταν αρνητική, τόσο στην Ελλάδα όσο και σε άλλες χώρες της Μεσογείου. Η άποψη αυτή έχει αναθεωρηθεί κατά τα τελευταία έτη εξαιτίας των πολλών ερευνών που έγιναν και οι οποίες έδειξαν ότι η βόσκηση, ακόμα και η υπερβόσκηση σε ορισμένες περιπτώσεις, είναι ευεργετική για το περιβάλλον. Τούτο διότι τα φυτά και τα φυσικά οικοσυστήματα της Μεσογείου γενικότερα έχουν προσαρμοστεί στο καθεστώς βόσκησης από αρχαιοτάτων χρόνων. Απόδειξη αποτελεί το γεγονός, ότι αρνητικές επιδράσεις στα λιβάδια έχει όχι μόνο η υπερβόσκηση, αλλά και η υποβόσκηση με κύριο αποτέλεσμα τη μείωση της βιοποικιλότητας και την αύξηση του κινδύνου των πυρκαγιών. Ειδικά από την υπερβόσκηση, αρνητικές επιδράσεις προκαλούνται μόνο στα ποολίβαδα, ενώ τα φρυγανολίβαδα δεν επηρεάζονται».
Δεν γνωρίζουμε πως και γιατί οι παραπάνω μελέτες, που ειρήσθω εν παρόδω εκπονήθηκαν με επιτόπια έρευνα των άξιων επιστημόνων,  όπως και δεκάδες άλλες σχετικές με τον χαρακτηρισμό της βοσκοϊκανότητας κάθε περιοχής, δεν ελήφθησαν προφανώς υπόψη από τους μελετητές και συντάκτες των νέων διατάξεων και κανονισμών που απειλούν να «τινάξουν στον αέρα» ολόκληρες κτηνοτροφικές περιοχές αλλά και να βυθίσουν στην απόγνωση εκατοντάδες Έλληνες κτηνοτρόφους.
Ελπίζουμε πως δεν έγιναν όλα τα παραπάνω από σκοπιμότητα ή αδιαφορία, αλλά από άγνοια. Σας παραθέτουμε λοιπόν την σχετική απόφαση του 1983 («Αποστολή οδηγιών εκτίμησης της βοσκοϊκανότητας», Υπουργείο Γεωργίας, 14 Σεπτεμβρίου 1983) και καλούμε τους δασολόγους και λοιπούς επιστήμονες που ασχολήθηκαν με τις νέες μελέτες χαρακτηρισμού δασών και βοσκήσιμων εκτάσεων, να επισκεφθούν την  Ελληνική ύπαιθρο και να αποφανθούν, μετά από συστηματική μελέτη και επιτόπιο έλεγχο, αξιοποιώντας στο έπακρο την οδηγία του 1983, αλλά και τις μελέτες των ετών που ακολούθησαν.

Με εκτίμηση
Παπαγυιός Δημήτριος
Κτηνοτρόφος,
π. πρόεδρος κοινότητας Εκκάρας Δομοκού.

LamiaTimes.gr 












Τρίτη, 16 Σεπτεμβρίου 2014

Εγγραφές στο Δομοκό για χορό!!

ο Εκπολιτιστικός Σύλλογος Δομοκού δημιουργεί μικτό παραδοσιακό χορευτικό τμήμα νέων ! Για εγγραφές Γιάννης Ζαχαριάς κ Τράντα- Μητσοπούλου !

Δευτέρα, 15 Σεπτεμβρίου 2014

Ολοήμερο έγινε το Νηπιαγωγείο Ν Μοναστηρίου.

Με απόφαση του Υπουργείου παιδείας που υπόγραψε στις 10/9/2014 ο υφυπουργός Παιδείας κ Αλέξανδρος Δερμετζόπουλος μετατρέπεται το Νηπιαγωγείο Νέου Μοναστηρίου σε ολοήμερο σχολείο. Υπήρξε εισήγηση απο την πρωτοβάθμια εκπαίδευση Φθιώτιδας για την μετατροπή αυτή αλλά δεν υλοποιήθηκε σε πρώτη φάση, χρειάστηκε η δυναμική παρέμβαση του Δημάρχου κ Δ Τζιαχρήστα για να ενταχθεί από φέτος στα ολοήμερα Νηπιαγωγεία και αυτό του Νέου Μοναστηρίου.

ΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΚΑΙ ΤΡΑΠΕΖΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΣΤΟΝ ΑΡΧΑΙΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΟΣΜΟ

ΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΚΑΙ ΤΡΑΠΕΖΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΣΤΟΝ ΑΡΧΑΙΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΟΣΜΟ



Η άρρηκτη σύνδεση πολιτικής και οικονομίας

Η  αρχαία  αθηναϊκή δημοκρατία, προς έκπληξη πολλών, ήταν μια αναπτυγμένη με σύνθετους οικονομικούς θεσμούς  κοινωνία. Είχε αναπτύξει στις  πολιτικές  και κοινωνικές δομές  της  και την οικονομική  της συγκρότηση. Το πεδίο της πολιτικής ήταν άρρηκτα  συνδεδεμένο με την οικονομία (οίκος + νομή) ως το πρακτικό μέρος της θεωρητικής φιλοσοφικής ζωής που είχε σχέση με την οργάνωση του οίκου, του αγρού και της αγοράς σε  μια ενιαία  στάση ζωής.

Το  πολίτευμα της αρχαίας Αθήνας χαρακτηριζόταν για τη ενεργή συμμετοχή  των πολιτών στα κοινά (άμεση δημοκρατία) και τηνοργάνωση των αμφικτιονιών πόλεων (έμμεση δίοδο επικοινωνίας και συνεννόησης των κοινοτήτων ως πόλεων κρατών).

Αυτό  που αγνοείται  στη σημερινή εποχή  είναι το γεγονός ότι η αρχαία Αθήνα είχε αναπτυγμένο χρηματοπιστωτικό τραπεζικό σύστημα που κυριολεκτικά δέσποζε σε ολόκληρη τη Μεσόγειο (δεν είναι καθόλου τυχαίο  ότι και η σημερινή Ελβετία,  που υιοθετεί  τη δημοψηφισματική διακυβέρνηση, αναπτύσσει  το μεγαλύτερο χρηματοπιστωτικό  δίκτυο  τραπεζών στον κόσμο).


Στην αρχαία  Αθήνα έχουμε τραπεζίτες, τους γνωστούςαργυρογνώμονες, τους δοκιμαστές, τους κολλυβιστές(κόλλυβο=νόμισμα). Όλοι οι τραπεζίτες ήταν "δούλοι", όχι ελεύθεροι Αθηναίοι πολίτες.

Γνωστοί τραπεζίτες  στην αρχαία  Αθήνα ήταν ο Πασίων και ο Φορμίων.

Η  κοινωνία  της  αρχαίας  Αθήνας χαρακτηρίστηκε κατά  λάθος  δουλοκτητική από πολλούς  σύγχρονους ιστορικούς, εξαιτίας  της άγνοιας για το τι σήμαινε  ο όρος αυτός. Δουλοκτητική  νοούνταν η κοινωνία στην οποία  διαφέντευαν οι δούλοι. Ο όρος  σήμαινε κάτι διαφορετικό. Οι δούλοι κατείχαν την παραγωγή. Οι δούλοι  δεν ήταν Αθηναίοι πολίτες  και  αυτοί  είχαν στα χέρια τους την ειδική  οικονομία, τα οικονομοτεχνικά έργα, την εργασία  και την τεχνική, ενώ οι ελεύθεροι πολίτες είχαν την οργάνωση της πολιτικής και της γενικής οικονομίας. Δεν είναι καθόλου υπερβολή να αναφέρουμε ότι οι δούλοι πληρώνονταν τον ίδιο μισθό σε όλα τα έργα (Ακρόπολη, Παρθενώνας κ.λπ) όπως και οι ελεύθεροι πολίτες. Ο  Κορνήλιος Καστοριάδης αναφέρει ότι οι δούλοι στην αρχαία  Αθήνα  είχαν πιο πολλά δικαιώματα  από τους σημερινούς εργάτες των νεωτερικών σύγχρονων κοινωνιών.


Αρχαίο ελληνικό  τραπεζικό σύστημα

Η λέξη Τράπεζα  προήλθε από το κοινό έπιπλο "τράπεζα" ή τραπέζι ή πάγκος, πίσω από το οποίο στεκόταν ο νομισμανταλλάκτης ή αργυραμοιβός  προς άσκηση  του επαγγέλματός  του. Η ύπαρξη τραπεζών βεβαιώνεται κατά την 6η π.Χ εκατονταετηρίδα στη Βαβυλώνα και διενεργούνταν σε  αυτές διάφορες  τραπεζικές εργασίες όπως καταθέσεις δάνεια, φύλαξη εμπορευμάτων κ.λπ. Στην Αίγυπτο επί της εποχής των Πτολεμαίων υπήρξαν Τράπεζες που έφεραν δημόσιο χαρακτήρα και ενεργούσαν εισπράξεις  και πληρωμές για λογαριασμό του δημοσίου.

Σύμφωνα με μελέτη του Ιταλού  Aristide Calderini, καθηγητή του Καθολικού Πανεπιστημίου του Μιλάνου που δημοσιεύτηκε το 1940,υπήρχαν ελληνικές τράπεζες  στην αρχαία  Αίγυπτο που  κυριαρχούσαν σε  ολόκληρη τη μεσόγειο. Πολλές  Τράπεζες  λειτουργούσαν στους  ναούς των αρχαίων. Η  εκτίμηση  και το ιερό δέος  απέναντι στους θεούς  συμβάδιζε με την τιμιότητα στις χρηματοπιστωτικές σχέσεις που έπρεπε  να χαρακτηρίζουν την οικονομική και πολιτική ζωή. 

Παρατίθενται ονόματα ελληνικών τραπεζών με την ακριβή επωνυμία που είχαν:

α. Βασιλική Τράπεζα (3ος π.Χ αιώνας)
β. Δημόσια Τράπεζα (42 π.Χ)
γ. Πολιτική Τράπεζα (αναφέρεται σε  πάπυρο του Οξυρρύγχου)
δ. Γενική Τράπεζα
ε. Ιδιωτική Τράπεζα (συνύπαρξη ιδιωτικών και δημόσιων τραπεζών)
στ. Επιτηρούμενη Τράπεζα (δάνειζε αφού πρώτα επιτηρούσε την οικονομική κατάσταση του πελάτη)
ζ. Αμοιβική και κολλυβιστική Τράπεζα 


Βιβλιογραφία:
Το Θαύμα των Ελλήνων, Σαράντος Καργάκος
Λεξικό οικονομικών όρων Τριανταφύλλης Χρήστος


Παρατίθεται  παρακάτω συνοδευτικό κείμενο-μελέτη του οικονομολόγου Νικόλαου Φίλιππα (myrtis.gr):

Οι αρχαίοι Έλληνες και η οικονομία (Νικόλαος Φίλιππας)
Η συνεισφορά των αρχαίων Ελλήνων στην ανάπτυξη  ιδεών, στο θέατρο, στη φιλοσοφία, στον πολιτισμό, αλλά και στην οικονομική σκέψη είναι αδιαμφισβήτητη. Ακόμη και σήμερα μας εκπλήσσει η πρωτοπορία και η διορατικότητα της σκέψης των προγόνων μας. Η ενασχόληση των αρχαίων Ελλήνων με τα οικονομικά θέματα παρουσιάζεται κυρίως κατά τη διάρκεια της Κλασικής Περιόδου με τις πρωτοποριακές οικονομικές ιδέες του Ξενοφώντα (430-355 π.Χ.), του Πλάτωνα (427-347 π.Χ.) και του Αριστοτέλη (384-322 π.Χ.), που σύμφωνα με κορυφαίους επιστήμονες, αποτέλεσαν πρόδρομο της μικροοικονομικής, της μακροοικονομικής και της νομισματικής πολιτικής. Πρώτος ο Σωκράτης συνέλαβε την ιδέα ότι τα οικονομικά αποτελούν επιστήμη -αυτό καταγράφηκε από τον Ξενοφώντα[1], ο οποίος ήταν και ο πρώτος συγγραφέας που χρησιμοποίησε σε σύγγραμμά του τον τίτλο «Οικονομικός», αναφερόμενος στη σωστή διαχείριση του οίκου[2]. Ο Αριστοτέλης στο έργο του κάνει αναφορά στο χρήμα, υιοθετώντας την αρχή ότι ένα αγαθό έχει ρόλο χρήματος λόγω της γενικής αποδοχής του ως μέσο συναλλαγών, η οποία επιβεβαιώνεται με την έκδοση νομισμάτων από τις κρατικές αρχές και όχι λόγω της πραγματικής του αξίας, και ο Πλάτωνας υποστήριζε ότι η πραγματική αξία του χρήματος είναι ανεξάρτητη της αγοραίας αξίας του2.
Οι αρχαίοι Αθηναίοι ενσωμάτωσαν τη δικαιοσύνη στην οικονομική τους συμπεριφορά επιδιώκοντας να μεγιστοποιήσουν τα οφέλη της κοινωνικής ζωής για όλους τους πολίτες3. Ήδη από την εποχή του Σόλωνα (639 - 559 π.Χ.) οι Αθηναίοι είχαν εισάγει ένα σύστημα συμμετοχής των πολιτών στις δημόσιες δαπάνες σύμφωνα με τη φοροδοτική τους ικανότητα, δίνοντας παράλληλα και κοινωνικά κίνητρα για την εθελοντική ανάληψη υψηλότερης συμμετοχής στις δαπάνες από τους πλουσίους[3]. Φαίνεται λοιπόν ότι οι Αθηναίοι είχαν θέσει τις βάσεις για την αντιμετώπιση και τη μείωση των οικονομικών ανισοτήτων. Ο Αριστοτέλης αναφερόμενος στην έννοια της κοινωνικής δικαιοσύνης διατυπώνει ότι «αδικία σημαίνει το να παίρνει κάποιος περισσότερα απ’όσα θα έπρεπε από τα αγαθά και λιγότερα από τα κακά» («Ηθικά Νικομάχεια», 1134a 30)1.
Θα μπορούσαμε να ισχυρισθούμε ότι η ιστορία των Αμοιβαίων Κεφαλαίων ανάγεται στην αρχαιότητα. Μετά από τη νικηφόρα για τους Έλληνες έκβαση των Περσικών Πολέμων, ιδρύθηκε η Α' Αθηναϊκή Συμμαχία ή Συμμαχία της Δήλου (478 π.Χ.) με τη συγκέντρωση μιας κοινής περιουσίας, με βασικό σκοπό την προστασία των πόλεων που συμμετείχαν στη συμμαχία από μελλοντικές επιθέσεις. Για το λόγο αυτό τα πρώτα Αμοιβαία Κεφάλαια στην Ελλάδα είχαν ονομασία από την αρχαιότητα όπως Ερμής (Εμπορική, 1972), Δήλος (Εθνική, 1973) και Δελφοί (Κτηματική, 1975)[4]. Έδρα της Συμμαχίας ήταν η ιερή νήσος Δήλος, όπου βρισκόταν το συμμαχικό ταμείο μέχρι το 454 π.Χ., οπότε το κοινό ταμείο μεταφέρθηκε τελικά στην Αθήνα από τον Περικλή, μετατρέποντας ουσιαστικά τη Συμμαχία σε Αθηναϊκή Ηγεμονία. Θεωρείται δε ότι το συμμαχικό ταμείο αποτέλεσε το οικονομικό υπόβαθρο του «χρυσού αιώνα»O 5ος αιώνας π.Χ. χαρακτηρίζεται και ως ο «χρυσός αιώνας του Περικλή», με βασικούς στόχους της διακυβέρνησής του την ενίσχυση της αθηναϊκής δημοκρατίας και κυριαρχίας, αλλά και τη δόξα της πόλης. Κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησης του Περικλή σημειώθηκε τεράστια πρόοδος στη διακυβέρνηση, στη φιλοσοφία, στις τέχνες, αλλά και στην ανάδειξη της δημοκρατίας, με την Αθήνα να γίνεται σπουδαίο εμπορικό κέντρο. Φαίνεται λοιπόν ότι ο Περικλής έκανε πράξη το ρητό που συνήθιζε να λέει στους Αθηναίους «οι καιροί ου μενετοί» (οι ευκαιρίες δεν περιμένουν), όπως έχει καταγράψει ο ιστορικός Θουκυδίδης. Αυτήν την περίοδο η Αθήνα κυριαρχεί στον ελληνικό κόσμο, πνευματικά, στρατιωτικά, πολιτικά αλλά και οικονομικά. Οι πόροι χρηματοδότησης αυτής της ανάπτυξης προέρχονταν από φόρους, κυρίως των πιο πλούσιων και από την εκμετάλλευση των μεταλλείων του Λαυρίου, όπου η παραγωγή χρυσού και άλλων πολύτιμων μετάλλων ήταν συνεχής.
Αξίζει να σημειωθεί ότι η πρώτη δραστηριοποίηση των τραπεζών στην αρχαία Ελλάδα εντοπίζεται τον 6ο αι. π.Χ.[5] Η ύπαρξη πλήθους ανόμοιων νομισμάτων έκανε επιτακτική την ύπαρξη των αργυραμοιβών, ατόμων που αναλάμβαναν να ανταλλάξουν τα διάφορα νομίσματα, να ελέγξουν την ποιότητά τους κ.λπ. Την ίδια περίοδο ιδιώτες συνήθιζαν να καταθέτουν χρήματα στα αρχαία ελληνικά ιερά προς φύλαξη, π.χ. στο ιερό του Απόλλωνα στους Δελφούς και στη Δήλο. Η κατάθεση των χρημάτων σε ιερά παρείχε μεν φύλαξη αλλά περιορίστηκε με το πέρασμα των χρόνων από την παρουσία ιδιωτών «τραπεζιτών» που προσέφεραν τόκο. Οι Τράπεζες της αρχαίας Αθήνας, αν και δεν λειτουργούσαν με τη σημερινή τους μορφή, θεωρούνται πρόδρομοι των σημερινών τραπεζών και έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην οικονομική ζωή. Έτσι, οι τραπεζίτες κατά τον 5ο αιώνα π.Χ. αντικατέστησαν τους αργυραμοιβούς, ενώ παράλληλα δέχονταν ιδιωτικές και δημόσιες καταθέσεις, παραχωρούσαν δάνεια, διαχειρίζονταν περιουσίες, έδιναν εντολές πληρωμής προς τρίτους κ.λπ., θέτοντας τις βάσεις του σύγχρονου χρηματοπιστωτικού συστήματος.
Ακόμη και οι ρίζες των παραγώγων προϊόντων εντοπίζονται στην εποχή του Θαλή του Μιλήσιου. Σύμφωνα με αναφορές του  Αριστοτέλη (Πολιτικά, Ι,11, 1259α 10), ο Θαλής ο Μιλήσιος  (624 - 546 π.Χ.) χρησιμοποιώντας τις γνώσεις του στην αστρολογία για να προβλέψει τις χρονιές που θα είχαν αυξημένη σοδειά τα ελαιόδεντρα, πλήρωνε προκαταβολή στα ελαιοτριβεία της Χίου και της Μιλήτου για να εξασφαλίσει το αποκλειστικόδικαίωμα χρήσης των ελαιοτριβείων την περίοδο της συγκομιδής[6]. Σε περίπτωση που επαληθεύονταν οι προβλέψεις του, πωλούσε αυτά τα δικαιώματα σε άλλους παραγωγούς ακριβότερα λόγω της αυξημένης ζήτησης και απεκόμιζε σημαντικά κέρδη.
Παράδειγμα για τη σύγχρονη κοινωνία θα πρέπει να αποτελέσει και η διαφάνεια και η καταπολέμηση της διαφθοράς στο δημόσιο βίο. Απαραίτητη προϋπόθεση (μεταξύ άλλων) για να εκλεγεί ένας Αθηναίος πολίτης βουλευτής τον 5ο αιώνα π.Χ., ήταν να καταγραφεί όλη η περιουσία του, οικογενειακή και ιδιωτική, ακόμη και τα σανδάλια που φορούσε. Μετά τη λήξη της θητείας του ο απερχόμενος Βουλευτής λογοδοτούσε για τα πεπραγμένα του. Εάν κατά τη διάρκεια της θητείας του είχε προτείνει και είχε ψηφιστεί νόμος που ήταν αποδεδειγμένα ζημιογόνος για την Αθήνα, έπρεπε να κατασχεθεί από την καταγεγραμμένη περιουσία του όλο το ποσό κατά το οποίο ζημιώθηκε οικονομικά η πόλη και εάν δεν επαρκούσε η περιουσία του, τότε έπρεπε να καλύψει το υπόλοιπο ποσό δουλεύοντας σε δημόσια έργα.
Η πολιτική, η κοινωνική αλλά και η οικονομική ανάπτυξη της αρχαίας Ελλάδας και της Αθήνας της Κλασικής περιόδου έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση ενός σημαντικού πολιτισμού που έθεσε τις βάσεις των περισσότερων επιστημών και της δημοκρατίας γενικότερα.



[1] Δούκας, Π., Οικονομικές Θεωρίες, Αρχές Διοίκησης & Αρχαία Ελληνική Σκέψη, Ε’ Έκδοση, Εκδόσεις Λιβάνη, Αθήνα, 2007.
[2] Δρακόπουλος, Σ. και Καραγιάννης, Α., Ιστορία της οικονομικής σκέψης, Μια επισκόπηση, Εκδόσεις Κριτική, 2003.
[3] Καραγιάννης, Α., Αρχαιοελληνική πρωτοπορία στα οικονομικά, Εκδόσεις Παπαζήση, Αθήνα, 2007.
[4] Φίλιππας, Ν., Αμοιβαία Κεφάλαια: Η ελληνική πραγματικότητα και οι σύγχρονες διεθνείς εξελίξεις,, Ιανουάριος 2010
[5] Τιβέριος, Μ., Τράπεζες και τοκογλύφοι στην αρχαία Ελλάδα, Το Βήμα, 20/06/1999.
[6] Χριστοδούλου, Στ., Παράγωγα προϊόντα για επενδυτές με ρίσκο και ορίζοντα, ΤΑ ΝΕΑ, ΑΝΟΙΧΤΟ ΜΒΑ, Τεύχος 40, Δευτέρα, 7/11/2005.

Διέσχισαν το φαράγγι οι Καρατζαλιώτες!!!!

Εκδρομή στον Ασωπό και μάλιστα με διάσχιση του φαραγγιού πραγματοποίησε ο Πολιτιστικος Σύλλογος Αχλαδιάς Δομοκού!!

Η «Ηλέκτρα»… αναγεννιέται στο Α΄ Αρχαίο Θέατρο Λάρισας

Η «Ηλέκτρα»… αναγεννιέται στο Α΄ Αρχαίο Θέατρο Λάρισας


Η «Ηλέκτρα»… αναγεννιέται στο Α΄ Αρχαίο Θέατρο Λάρισας
Μετά από 2.500 Χρόνια περίπου, το Σάββατο 20 Σεπτεμβρίου στο Α΄ Αρχαίο Θέατρο της Λάρισας θα ακουστεί για πρώτη φορά, ο λόγος του αρχαίου δράματος.
Συγκεκριμένα θα παρουσιαστούν τρία χορικά από την «Ηλέκτρα» του Ευριπίδη, που παρουσίασε το 1988 το «Θεσσαλικό Θέατρο», εγκαινιάζοντας το Β΄ Αρχαίο Θέατρο της Λάρισας.
Την παράσταση σκηνοθέτησε και χορογράφησε ο Κώστας Τσιάνος, σε μετάφραση Χρήστου Σαμουηλίδη, σκηνικά και κοστούμια Γιώργου Ζιάκα, μουσική του Νίκου Ξυδάκη και με την Λυδία Κονιόρδου στον επώνυμο ρόλο.
Λίγα λόγια για το έργο: Η «Ηλέκτρα» γνώρισε θριαμβευτική επιτυχία. Παίχτηκε τρία καλοκαίρια και παρουσιάστηκε δυο φορές στο κατάμεστο Θέατρο της Επιδαύρου, σ΄ όλη την Ελλάδα και σε φεστιβάλ του εξωτερικού.
Αν και πέρασαν 27 χρόνια, η άποψη της παράστασης, μέχρι σήμερα, θεωρείται «σταθμός» στην προσέγγιση του αρχαίου δράματος.
Το Σάββατο 20 Σεπτεμβρίου και στα πλαίσια της Ζ΄ Γενικής Συνέλευσης του σωματείου «ΔΙΑΖΩΜΑ» και της τιμητικής εκδήλωσης για τον αρχαιολόγο κ.Αθανάσιο Τζαφάλια, θα παρουσιαστούν τα τρία χορικά της «Ηλέκτρας» με την ίδια χορογραφία.
Το σημαντικό είναι ότι μετά από επιθυμία του Κώστα Τσιάνου τα χορικά θα ερμηνευτούν από 24 κοπέλες του «Λυκείου Ελληνίδων» Λάρισας.
Θα τραγουδήσουν 14 μέλη της Γυναικείας χορωδίας του Δημοτικού Ωδείου Λάρισας (Διδασκαλία, Δημήτρη Καρβούνη) και 12 τυμπανιστές του Γιάννη Μακρυγιάννη που θα συνοδεύουν την παράσταση.
Όλες οι κοπέλες θα φοράνε τα μουσειακά πλέον κοστούμια που σχεδίασαν, ο Γιώργος Ζιάκας για την «ΗΛΕΚΤΡΑ» και την «Ιφιγένεια εν Ταύροις» και η Ιωάννα Παπαντωνίου για τις «Χοηφόρες».
Οι πρόβες έχουν αρχίσει από καιρό και θα συνεχιστούν στην ορχήστρα του Αρχαίου Θεάτρου.
Η συγκίνηση όλων των μελών της παράστασης είναι μεγάλη. Η παρουσίαση και η συμμετοχή τους στα τρία χορικά του αρχαίου δράματος είναι μια ιστορική στιγμή για την πόλη της Λάρισας, γιατί στις 20 Σεπτεμβρίου, θα ακουστεί κείμενο αρχαίας τραγωδίας μετά από τόσους αιώνες, στο Αρχαίο μας Θέατρο.