Κυριακή, 30 Αυγούστου 2015

Γιορτάστηκε η Πανσέληνος στο Δήμο Δομοκού!

Με τον Παντελή Θαλασσινό και την ανερχόμενη Νάνα Μπινοπούλου γιορτάστηκε η Αυγουστιάτικη πανσέληνος στην Αρχαία Πρόερνα στο Ν Μοναστήρι.
Ο Δήμος Δομοκού  για μια ακόμα φορά ξεπέρασε τον εαυτό του αφού κατάφερε να συγκεντρώσει στον αρχαιολογικό χώρο πάνω από 3000 θεατές και να δημιουργήσει νέο ρεκόρ προσέλευσης.
Η εκδήλωση εντάχθηκε στις εκδηλώσεις που διοργανώνει το Υπουργείο Πολιτισμού στην Αυγουστιάτικη Πανσέληνο με εκπρόσωπο του την ΙΔ Εφορεία Αρχαιοτήτων Φθιώτιδος και Ευρυτανίας.
Την εκδήλωση τίμησαν ο Δήμαρχος Δομοκού Δημήτριος Τζιαχρήστας  με την σύζυγο του ο Αντιπερειφερειάρχη Φθιώτιδος κ Καραίσκος , ο Βουλευτής Φθιώτιδος  κ Κυριακάκης, σύσσωμο το Δημοτικό Συμβούλιο  με τον Πρόεδρο του, κ Νικόλαο Καλημέρη, η Πρόεδρος του Πολιτιστικού Οργανισμού Δομοκού κ Μίνα Κατσακιώρη, η Πρόεδρος της ΤΚ κ Αφέντρα Βουβαλούδη η εκπρόσωπος της ΙΔ Εφορείας Φθιώτιδας κ Ψαρογιάννη, η Δρ Φανουρία Δακορώνεια.
Πριν την εκδήλωση προηγήθηκε η ανακοίνωση της απόφασης του ΔΣ για την τιμητική ονομασία τοπικής οδού προς τιμή της Αρχαιολόγου Φανουρίας Δακορώνειας με το όνομα της και η βράβευση της για την προσφορά της απο τον Δήμαρχο Δομοκού.
από την ομιλία του Πρόεδρου ΔΣ κ Καλημέρη Νικόλαο:
ΚΥΡΙΕ ΔΗΜΑΡΧΕ, ΚΥΡΙΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΦΘΙΩΤΙΔΑΣ, ΚΥΡΙΟΙ ΑΝΤΙΔΗΜΑΡΧΟΙ, ΚΥΡΙΟΙ ΔΗΜΟΤΙΚΟΙ ΣΥΜΒΟΥΛΟΙ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΔΟΜΟΚΟΥ, ΚΥΡΙΑ ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΥ ΚΑΙ ΑΘΛΗΤΙΚΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ,ΚΥΡΙΟΙ ΠΡΟΕΔΡΟΙ ΤΩΝ ΤΟΠΙΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ , ΚΥΡΙΕΣ ΚΑΙ ΚΥΡΙΟΙ….
Όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος, το υπουργείο Πολιτισμού, Παιδείας και Θρησκευμάτων, γιορτάζει το Σάββατο, 29 Αυγούστου, την αυγουστιάτικη πανσέληνο και συνδιοργανώνει εκδηλώσεις με ελεύθερη είσοδο!
Την προσπάθεια αυτή του Υπουργείου Πολιτισμού , αγκάλιασε και φέτος με την συμμετοχή του ο Δήμος Δομοκού, συμμετέχοντας με ένα από τα καλύτερα μουσικά σχήματα της Ελλάδος και ένα μεγάλο έντεχνο τραγουδιστή τον Παντελή Θαλασσινό!
Εκτός όμως από την χαρά που έχουμε, να βρίσκετε κοντά μας ο μεγάλος αυτός τραγουδιστής και συνθέτης, απόψε έχουμε την τιμή ,να έχουμε μαζί  μας και μια μεγάλη Αρχαιολόγο..Επιστήμονα.. Την δρ Φανουρία Δακορώνια!
Η Φανουρία Δακορώνια κατάγετε από ναυτική οικογένεια της Σαντορίνης και έκανε αισθητή την παρουσία της την δεκαετία του 1970 στην αρχαιολογική έρευνα στην Φθιώτιδα.
Με πολλή αγάπη για την αρχαιολογία αλλά και σκληρή δουλειά κατάφερε να αναδείξει την περιοχή μας , και να την φέρει στο προσκήνιο της παγκόσμιας βιβλιογραφίας . Σε αυτήν οφείλουμε εξάλλου την ίδρυση και λειτουργία δύο ακόμα αρχαιολογικών μουσείων στο Νομό μας , στη Λαμία και την Αταλάντη, καθώς επίσης και το καινοτόμο Κέντρο Ιστορικής ενημέρωσης Θερμοπυλών , για το οποίο το όραμα της ήταν η κινητήριος δύναμη για την υλοποίηση του.
Στις 28 Ιουλίου του 2015 το Δημοτικό Συμβούλιο Δομοκού ,  με την 168 απόφαση του ,  ομόφωνα ,αποφάσισε ,  τη μετανομασία κοινοτικής οδού προς τιμή της αρχαιολόγου κας Φανουρίας  Δακορώνιας για την επί χρόνια σημαντική προσφορά της στο χώρου του πολιτισμού.
 Αποτέλεσμα αυτής της προσπάθειας είναι και ο εντοπισμός και η ανάδειξη της Ακρόπολης της Αρχαίας Πρόερνας στο Νέο Μοναστήρι, εύρημα που χρονολογείται στην ελληνιστική περίοδο.
Για την παραπάνω προσφορά,  της κα Φανουρίας Δακορώνιας και για το συνολικό της έργο, προτάθηκε και αποφασίστηκε η μετανομασία της παρόδου Ανδρούτσου που αρχίζει από την οικία της Ζητούδης Δήμητρας και Στέργιου Στουγιαννούδη και συνεχίζει προς την Ακρόπολη της Αρχαίας Πρόερνας σε πάροδο Φανουρίας Δακορώνειας.!!!















ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΥΛΙΚΟ: ΤΑΣΟΣ ΤΣΙΜΠΕΡΟΥΔΗΣ
ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!!

Δευτέρα, 24 Αυγούστου 2015

ΚΡΗΤΗ 1950 : Η απαγωγή της Τασούλας

ΚΡΗΤΗ 1950 : Η απαγωγή της Τασούλας


Στα όπλα Κεφαλογιάννηδες και Πετρακογιώργηδες...

 

 

Η υπόθεση, που συντάραξε τη χώρα 57 χρόνια πριν, έγινε αφορμή να αρθούν 9 άρθρα του Συντάγματος, να λογοκριθεί ο τύπος και έκανε διάσημο από τότε τον Μυλοπόταμο, όπου εγκαταστάθηκαν 2 τάγματα της στρατοχωροφυλακής

 

 

Στις 20 Αυγούστου του 1950 ο 34χρονος Κώστας «έκλεψε» την 20χρονη Τασούλα από τον κινηματογράφο «Οασις» στο Ηράκλειο της Κρήτης. 

Θα μπορούσε να είναι μια ρομαντική πράξη έρωτα, μια ιστορία αγάπης. Στην πραγματικότητα όμως ήταν μια πολιτική πράξη: ο 34χρονος Κώστας Κεφαλογιάννης από τα Ανώγεια ήταν αδελφός του Μανόλη, τότε βουλευτή του Λαϊκού Κόμματος. Και η Τασούλα, κόρη του Γιώργη Πετρακογιώργη, βουλευτή των Φιλελευθέρων. Και οι δύο οικογένειες με περγαμηνές στην Αντίσταση.

Η «απαγωγή της Τασούλας» έφτασε την Κρήτη σε απόσταση αναπνοής από την εμφύλια σύρραξη. Η απόφαση των «Κεφαλογιάννηδων» έγινε αφορμή για να αρθούν 9 άρθρα του Συντάγματος, να επιβληθεί στρατιωτικός νόμος στην Κρήτη, αλλά και προληπτική λογοκρισία του Τύπου, και αφορμή να στραφούν τα φώτα της δημοσιότητας στον Μυλοπόταμο. Ηταν η πρώτη φορά που έγινε ευρέως γνωστό ότι στην περιοχή διαφόρων ειδών επιθυμίες είναι δυνατόν να επιβάλλονται διά των όπλων.

Γράφτηκαν δύο βιβλία
 
Το γεγονός προκάλεσε το διεθνές ενδιαφέρον από τα ειδησεογραφικά πρακτορεία που μετέδιδαν συστηματικά τις εξελίξεις για το θέμα (κατά πολύ εκτενέστερα από τις σημερινές ανταποκρίσεις του «Ρόιτερ» και των άλλων). Σύμφωνα με τον Τάσο Κοντογιαννίδη, συγγραφέα ενός από τα βιβλία που έχουν γραφεί για την απαγωγή (το άλλο είναι της Ρέας Γαλανάκη), η εξέλιξη της απαγωγής παιζόταν σε γραφείο στοιχημάτων του Λονδίνου: 2 προς 1,5 ο γάμος, 7 προς 1 ο χωρισμός και 3 προς 1 η εμφύλια σύρραξη! Οπως όλοι οι Ανωγειανοί, ο Κώστας Κεφαλογιάννης είχε το δικό του ψευδώνυμο: Κουντόκωστας. Ο αδελφός του Μανόλης ήταν βουλευτής του Λαϊκού Κόμματος. Ο Κουντόκωστας και η οικογένειά του συμφωνούν με την απαγωγή, τη χρονική περίοδο κατά την οποία οι κεντρώοι πολιτικοί προσπαθούν να επικρατήσουν σχηματίζοντας συμμαχικές κυβερνήσεις.

Πατέρας της Τασούλας είναι ο βουλευτής των Φιλελευθέρων του Σοφοκλή Βενιζέλου, Γιώργης Πετρακογιώργης. Ηταν οπλαρχηγός κατά τη διάρκεια της γερμανικής Κατοχής, ένας από τους πιο δυναμικούς αρχηγούς της Αντίστασης στην Κρήτη. 

Η υπόθεση ήταν κάτι παραπάνω από απλώς οικογενειακή... Ο Πετρακογιώργης «αστράφτει και βροντάει» για την απαγωγή της θυγατέρας του, θεωρώντας τη βαριά προσβολή. Πάνω από χίλιοι πιστοί οπλοφόροι του Πετρακογιώργη ανεβαίνουν στον Ψηλορείτη και ετοιμάζονται να επιτεθούν σε ισάριθμους Ανωγειανούς των Κεφαλογιάννηδων για να πάρουν πίσω την Τασούλα.

Οι εφημερίδες της εποχής αρχίζουν και γράφουν λίγες ημέρες μετά. Με τίτλο «Ο Νέος Τρωικός Πόλεμος» στην πρώτη σελίδα, το «Εθνος» της 25ης Αυγούστου 1950 σχολιάζει: «...Η σύγχρονος Ελλάς συνεχίζει την... παράδοσιν της αρχαίας... Οι αδιάλλακτοι εν προκειμένω -που παίζουν άλλωστε ρόλο και εις την δημόσιαν ζωήν- ας λάβουν υπ όψιν και αυτήν την πλευράν της υποθέσεως - πλην του κινδύνου να προκαλέσουν εμφύλιον σπαραγμόν εις την Κρήτη».

Νεκρή ζώνη ο Ψηλορείτης

Το ζευγάρι κρύβεται στον Ψηλορείτη, εκεί όπου Κρήτες και Βρετανοί αντάρτες είχαν κρύψει τον Γερμανό στρατηγό Κράιπε κατά τη διάρκεια της Κατοχής, τον οποίο είχαν απαγάγει και οδηγήσει στη Μέση Ανατολή. Παντρεύεται κρυφά. Η γαμήλια τελετή έγινε στη Μονή Δισκουρίου. 

Ο Πετρακογιώργης αρνείται να δεχθεί τον γάμο και ετοιμάζει τους άντρες του για πόλεμο. Για να αντιμετωπίσει την κατάσταση και να αποφευχθεί ο εμφύλιος σπαραγμός, η μόλις ορκισθείσα κυβέρνηση του Σοφοκλή Βενιζέλου κηρύσσει στρατιωτικό νόμο στο νησί, αναστέλλοντας την ισχύ εννέα άρθρων του Συντάγματος. Ταυτόχρονα στέλνει ένα τάγμα της Χωροφυλακής κι ένα τάγμα Στρατού, τα οποία εγκαταστάθηκαν στον Ψηλορείτη, κηρύσσοντάς τον «Νεκρή Ζώνη». Αλλά η έρευνα για τον εντοπισμό του ζευγαριού παραμένει άκαρπη.

Στις 26 Αυγούστου πια οι τίτλοι είναι πηχυαίοι: «Διετάχθη σύλληψις του Κεφαλογιάννη - Θα αφοπλισθούν αι ένοπλοι δυνάμεις», λέει η «Ελευθερία». «Ηρχισεν η εκστρατεία προς ανακάλυψιν του κρησφύγετου του Κεφαλογιάννη και της Τασούλας», γράφει το «Εθνος». Λίγες ημέρες μετά η κυβέρνηση επέβαλε λογοκρισία, σε μια προσπάθεια να ελέγξει την κρίση.

Το ζευγάρι παραδόθηκε τελικά στον αρχηγό της Χωροφυλακής Σμπώκο για να τελειώσει η ομηρεία της περιοχής, που ήταν ζωσμένη από δύο χιλιάδες στρατιώτες και χωροφύλακες.

Ο Κουντόκωστας συλλαμβάνεται, δικάζεται και καταδικάζεται σε φυλάκιση δύο ετών για σύσταση συμμορίας και οπλοφορία. Ολο το διάστημα που ο άντρας της είναι στη φυλακή, η Τασούλα περιμένει. Δεν θα χωρίσουν παρά 3 μήνες μετά την αποφυλάκισή του, οπότε θα πάρουν διαζύγιο, θα βρουν νέους συντρόφους, με τους οποίους θα αποκτήσουν παιδιά και δεν θα ξανασυναντηθούν πια ποτέ ξανά έως το θάνατό τους. 

ΜΑΡΙΑ ΨΑΡΑ
mapsara@pegasus.gr




Ας δούμε όμως και το σχετικό με το θέμα δημοσίευμα της εφημερίδος "ΠΑΤΡΙΣ" του Ηρακλείου Κρήτης

Η απαγωγή της Τασούλας

Μετά από πενηντα πέντε χρόνια ξαναζωντανεύει σε βιβλίο η υπόθεση που έφερε την Κρήτη στα πρόθυρα του εμφυλίου πολέμου

Καλοκαίρι του 1950.Ο Κώστας, αδελφός του βουλευτή του Λαϊκού Κόμματος Μανόλη Κεφαλογιάννη «κλέβει» στο Ηράκλειο την όμορφη Τασούλα, κόρη του βουλευτή των Φιλελευθέρων καπετάν Γιώργη Πετρακογιώργη. Η ενέργεια αυτή του Κεφαλογιάννη πυροδοτεί ένταση στο νησί. Οπλοφόροι ξεσηκώνονται και από τις δύο πλευρές για να συγκρουσθούν.

Η κυβέρνηση του Σοφοκλή Βενιζέλου για να προλάβει το κακό, κηρύσσει στρατιωτικό νόμο, αναστέλλει την ισχύ 9 άρθρων του Συντάγματος επιβάλλει λογοκρισία και επικηρύσσει τον απαγωγέα ως ... ληστή!

Το βιβλίο που κυκλοφόρησε απο τις εκδόσεις « Άγκυρα» έγραψε ο δημοσιογράφος Τάσος Κοντογιαννίδης, ο οποίος δεν ζήτησε την βοήθεια των δύο οικογενειών για να γράψει το βιβλίο με αμερόληπτο τρόπο. Ερεύνησε, ανακάλυψε και κατέγραψε όλες τις πτυχές της υπόθεσης που κράτησε για ένα μεγάλο διάστημα σε αγωνία την ελληνική κοινή γνώμη.

Ο απαγωγέας, σφόδρα ερωτευμένος με την Τασούλα αποφασίζει να την «κλέψει» ένα βράδυ όταν μαθαίνει ότι της κάνουν προξενιό. Καθώς η Τασούλα με την παρέα της έβγαινε από τον κινηματογράφο «Οασις», την άρπαξε με άλλους πέντε οπλοφόρους και την μετέφερε με νοικιασμένο αυτοκίνητο και οδηγό στον Ψηλορείτη.

Ο Κεφαλογιάννης, ψηλός, γεροδεμένος, με πράσινα μάτια, παλικάρι με τα όλα του, το καμάρι των Ανωγείων. Η Τασούλα μόλις είχε τελειώσει το Γυμνάσιο. Ομορφη, με πράσινα μάτια, χαμογελαστή, πρόσχαρη, γλυκιά.

Ο πατέρας της μόλις μαθαίνει την απαγωγή της εξοργίζεται. Αξιώνει απο τις αστυνομικές Αρχές και τον μόλις ορκισθέντα πρωθυπουργό Σοφοκλή Βενιζέλο να βρεί και να συλλάβει τον απαγωγέα και να του φέρουν πίσω το κορίτσι. Ο έρωτας, που εξυμνείται στην Κρήτη, μπαίνει τη φορά αυτή στο στόχαστρο και επικηρύσσεται !



Απειλείται σύρραξη

Ο Κεφαλογιάννης κρύβεται με την Τασούλα σε σπηλιές του Ψηλορείτη και δεν είναι απο τους ανθρώπους που θ’ αφήσει να του πάρουν την κοπελιά που αγαπά.

Οι οπαδοί του Πετρακογιώργη ξεσηκώνονται. Μαζί τους και πολλοί Κρητικοί που πήραν μέρος στην Εθνική Αντίσταση. Πραγματοποιούν μεγάλο συλλαλητήριο στο Ηράκλειο στο οποίο εκδίδεται και ψήφισμα που στέλνεται στον πρωθυπουργό. Οι αστυνομικές Αρχές αρχίζουν να ανησυχούν όταν πληροφορούνται οτι περίπου χίλιοι οπλισμένοι πετρακογιωργικοί ετοιμάζονται να εκστρατεύσουν στα Ανώγεια για να συλλάβουν τον απαγωγέα και να απελευθερώσουν την Τασούλα. Μόλις το μαθαίνουν οι Ανωγειανοί ξεσηκώνονται κι εκείνοι. Κτυπούν τις καμπάνες και πιάνουν θέσεις μάχης. Μαζί τους και οι γυναίκες που φανατίζονται ακόμα περισσότερο. Αρκούσε η πρώτη πιστολιά, οι άλλες που θ’ ακολουθούσαν δεν θα είχαν σταματημό.

Κι ενώ οι δυο παρατάξεις έχουν πάρει θέσεις μάχης ο στρατάρχης Παπάγος στέλνει δύο τάγματα στην Κρήτη για να βοηθήσουν την χωροφυλακή. Σχεδόν 2000 άνδρες κυκλώνουν τον Ψηλορείτη να βρουν τον Κεφαλογιάννη αλλά δεν μπορούν. Ο Ψηλορείτης είναι γεμάτος απο σπηλιές και λαγούμια και οι άπειροι χωροφύλακες και στρατιώτες είναι αδύνατο να τον βρουν. Άλλωστε ο Κεφαλογιάννης, με τη μεγάλη και ανεκτίμητη προσφορά στ’ Ανώγεια, που πήρε μέρος στην Εθνική Αντίσταση και συμμετείχε στην απαγωγή του Γερμανού στρατηγού Κράιπε, ήξερε απ’ έξω και ανακατωτά όλη την περιοχή. Μαζί του για σύμμαχους είχε όλους τους Ανωγειανούς που τον βοηθούσαν. Σ’ αυτόν είχαν εμπιστευθεί οι Άγγλοι την φρούρηση του Κράιπε, κι αυτός είναι εκείνος που τον μετέφερε με κλεμμένο μουλάρι από τους Ιταλούς στη θάλασσα για να τον μεταφέρουν στο Κάιρο.

Ο Σοφοκλής Βενιζέλος προσπαθεί να βρει αναίμακτη λύση αλλά σκοντάφτει στις πιέσεις που δέχεται και από τις δυο πλευρές. Του καταλογίζεται αδυναμία στη διαχείριση της κρίσης. Και είναι γεγονός πως τον Βενιζέλο εκείνο το διάστημα βασάνιζαν πολύ μεγάλα και ακανθώδη προβλήματα για τα οποία έπρεπε να πάρει αποφάσεις. Μία από αυτές ήταν και η αποστολή στον πόλεμο της Κορέας εκστρατευτικού σώματος.



Στρατιωτικός Νόμος

Ο Βενιζέλος συγκάλεσε τότε το υπουργικό συμβούλιο και πήρε - οπως χαρακτηρίστηκαν τότε – ακραίες αποφάσεις. Κήρυξε στην Κρήτη Στρατιωτικό Νόμο, ανέστειλε την ισχύ 9 άρθρων του Συντάγματος, επέβαλε λογοκρισία στον Τύπο και περιορισμό της κυκλοφορίας στα Ανώγεια. Οι τοπικές Αρχές έφτασαν σε ακόμα πιο ακραίο σημείο, να επικηρύξουν τον Κεφαλογιάννη ως ληστή !

Ο Βενιζέλος συναντήθηκε ακόμα και με τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης Κώστα Τσαλδάρη για να βρουν λύση. Ο Τσαλδάρης πρότεινε στον Βενιζέλο να γίνουν και οι δύο κουμπάροι του ζευγαριού και με τον τρόπο αυτό θα ηρεμούσαν τα πράγματα στην Κρήτη. Δεν συμφώνησε ο Βενιζέλος γιατί ήξερε οτι ο πατέρας της κοπέλας και βουλευτής του κόμματός του Πετρακογιώργης θα αντιδρούσε σκληρά και ίσως τον έφερνε σε δύσκολη θέση όπως και έγινε αργότερα με την παραίτησή του απο το βουλευτικό αξίωμα.

Στην υπόθεση αναμίχθηκε ο Πάτρικ Λη Φέρμορ, ο Εγγλέζος αξιωματικός που μετείχε στην Αντίσταση κατά των Γερμανών στην Κρήτη και γνώριζε πολύ καλά τόσο τον Πετρακογιώργη όσο και τον Κ. Κεφαλογιάννη γιατί είχαν συνεργασθεί στην απαγωγή του Γερμανού στρατηγού Κράιπε. Τους έστειλε επιστολές και τους ζητούσε να βρουν λύση. Το ίδιο έκανε και ο αρχιεπίσκοπος Αθηνών Σπυρίδων. Το ζευγάρι, μετά απο καταδίωξη ένδεκα ημερών στον Ψηλορείτη πήγε στη μονή Δισκουρίου και παντρεύτηκε.

Ο Τάσος Κοντογιαννίδης περιγράφει με γλαφυρό τρόπο όλα όσα είχαν διαδραματισθεί. Για τις λεπτομέρειες του γάμου, την μεταφορά του ζευγαριού στην Αθήνα αεροπορικώς, τη... λαϊκή υποδοχή που επεφύλαξαν οι Αθηναίοι στην Τασούλα και τον Κεφαλογιάννη, την φιλοξενία στο σπίτι του αρχιεπισκόπου, τη σύλληψη για... οπλοφορία του Κεφαλογιάννη, την δίκη του την καταδίκη του και τον εγκλεισμό του στις αγροτικές φυλακές Τίρυνθας.

Έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον τι έκανε το ζευγάρι μετά , οταν ο Κεφαλογιάννης βγήκε απο την φυλακή.. Τα καταγράφει ο συγγραφέας και στο τέλος παραθέτει μια σειρά στοιχείων απο τα δικαστικά αρχεία καθώς και μια πολυσέλιδη μαντινάδα που αφιέρωσε η λαϊκή μούσα για τον Κώστα και την Τασούλα.

Στο βιβλίο υπάρχουν πολλές φωτογραφίες της εποχής, πρωτοσέλιδα ελληνικών και ξένων εφημερίδων και αποτελεί πλήρη δημοσιογραφική έρευνα για μια υπόθεση που συντάραξε την Κρήτη, την δίχασε ενώ ταυτόχρονα κράτησε αμείωτο το ενδιαφέρον της ελληνικής κοινής γνώμης αλλά και των ξένων, αφού περισσότεροι απο τριακόσιοι δημοσιογράφοι, φωτογράφοι και κινηματογραφιστές είχαν έρθει τότε στην Ελλάδα για να καλύψουν την φοβερή αυτή υπόθεση.


ΤΟ ΤΗΛΕΦΩΝΗΜΑ ΤΟΥ ΑΘΗΝΑΓΟΡΑ ΜΥΚΩΝΙΑΤΗ ΣΤΟΝ ΣΟΦΟΚΛΗ ΒΕΝΙΖΕΛΟ

O διευθυντής της «Π» το 1950, αείμνηστος Aθηναγόρας Mυκωνιάτης, εζησε εντονα τις συγκλονιστικές στιγμές που εκτυλίχθηκαν στην Kρήτη μετά την απαγωγή της Tασούλας.

Hταν αυτός που τηλεφώνησε στον πρωθυπουργό Σοφοκλή Bενιζέλο για να τον ενημερώσει απο δημοσιογραφικό ενδιαφέρον για την εκρηκτική κατάσταση που επικρατούσε στο Hράκλειο κι να του εκφράσει τις ανησυχίες του.

Iδού πως αναφέρει το περιστατικό αυτό στο βιβλίο του ο δημοσιογράφος και συγγραφέας της Aπαγωγής της Tσούλας Tάσος Kοντογιαννίδης―

- Πρόεδρε, το Hράκλειο ειναι καζάνι που βράζει. Tι μέτρα θα πάρετε για ν' αποφευχθεί η αιματοχυσία O Πετρακογιώργης απειλεί Θεούς κι δαίμονες…

-Nαί Aθηναγόρα, μόλις Έμαθα τι γίνεται απο τον υπουργό Δημοσίας Tάξεως και περιμένω τον αρχηγό της Xωροφυλακής να ελθει να του δώσω οδηγίες…

-Πρόεδρε απ' ό,τι μαθαίνω γεμίζουν τα όπλα κι αυτό θα πρέπει να μας βάλει όλους σε ανησυχία…

- Tι νομίζεις οτι πρέπει να γίνει;

- Nα μιλήσεις στον Πετρακογιώργη, γιατί το έχει πάρει πάρα πολύ ζεστά το πράμα… Mοιάζει με πληγωμένο αγρίμι ! Eχει δίκαιο, αλλά δεν θα πρέπει να φτάσει στα άκρα…

-Θα δω τι θα κάνω, γιατί Έχω και το τηλεγράφημά του εδώ και το διάβασα. Aπειλεί να εκδικηθεί και να πάρει πίσω την τιμή του.
http://boraeinai.blogspot.gr/2015/08/1950.html
ΠΗΓΕΣ:
http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22768&subid=2&pubid=144530
http://www.patris.gr/articles/73294?PHPSESSID=#.VdlziJeKSKg
http://www.patris.gr/articles/73294/30992?PHPSESSID=#.VdlzoJeKSKg

Δευτέρα, 17 Αυγούστου 2015

μάγεψε η Αννα Μπιθικώτση στην Ομβριακή!

Με μια παράσταση, <σταθμό> , για τα χρονικά της Ομβριακής , η Άννα Μπιθικώτση μάγεψε τους 500 και πλέον παρευρισκόμενους εκεί, και ανέβασε πολιτιστικά την περιοχή μας!!
Η φωνές του Σωτήρη Δογάνη , και του Αλέξανδρου ταξίδεψαν  τους ακροατές απο την δεκαετία του 1940 εώς τα τέλη του 1980, μέσα απο την αφήγηση της Άννας Μπιθικώτση!







Πραγματοποιήθηκε το 2ο πάρτι νεολαίας στην Ομβριακή

Το 2ο Party νεολαιας της Ομβριακης πραγματοποιήθηκε και μάλιστα με μεγάλη συμμετοχή κόσμου! 

Τρίτη, 11 Αυγούστου 2015

ΠΩΛΗΣΗ SEAT TOLEDO 1.6

Πωλείτε αυτοκίνητο seat toledo 1.6 βετζίνης μοντέλο 1993
ΤΙΜΗ 700,00 ΕΥΡΩ!

Σάββατο, 8 Αυγούστου 2015

Ο καλύτερος εταίρος των εκβιαστών

Ο καλύτερος εταίρος των εκβιαστών

Ο κ. Τσίπρας ξεπέρασε κάθε προηγούμενο ενδοτισμού, ιδιωτέλειας και εμπαιγμού. Δίκαια η Die Welt έγραφε με πηχαίους τίτλους την επομένη της ψήφισης του πρώτου μέρους της συμφωνίας θανάτου για την Ελλάδα, ότι για Ευρώπη δεν υπάρχει κανένας καλύτερος εταίρος από τον Τσίπρα. Ποιός άλλος στην Ελλάδα θα μπορούσε να περάσει μια τόσο επωνείδηστη συμφωνία με τόσο λίγες αντιδράσεις; Ειλικρινά ποιός άλλος; Μόνο η αριστερά του Τσίπρα.
Στο μυαλό μας ήρθε η παλιά ρήση του βαρώνου της Fiat Ανιέλι που κάποτε είχε πει: Ό,τι δεν μπορείς να περάσεις με τη δεξιά, βάζεις την αριστερά να το περάσει. Η δήλωση αυτή αφορούσε στην αριστερή κυβέρνηση Νταλέμα, που στήθηκε το 1998 για να μπορέσει να χρησιμοποιηθεί η Ιταλία ως ορμητήριο του ΝΑΤΟ εναντίον της Γιουγκοσλαβίας, αλλά και να κάμψει κάθε λαϊκή αντίσταση για την ένταξη της Ιταλίας στο ευρώ. Η κυβέρνηση Νταλέμα κράτησε για 427 ημέρες και έσβησε οριστικά την αριστερά από τον πολιτικό χάρτη της Ιταλίας. Όχι άδικα.

Το ίδιο συμβαίνει και σήμερα με τον Τσίπρα, αλλά δυστυχώς ο ελληνικός λαός και η πατρίδα δεν θα την σκαπουλάρει τόσο εύκολα. Η αριστερά του Τσίπρα και των συντρόφων του δεν έχει τελειώσει ακόμη την αποστολή της. Τις ημέρες της συμφωνίας θανάτου, ο υπουργός εξωτερικών επ' ονόματι Ν. Κοτζιάς επέλεξε ουσιαστικά να αναγνωρίσει το Κόσοβο και να ανοίξει μ' αυτό τον τρόπο άλλο ένα μέτωπο απειλών για την εθνική ακεραιότητα της χώρας.
Να μου το θυμηθείτε. Η αριστερά του Τσίπρα και των συντρόφων του άρχισε με το να βάλει πλάτες στην ξεθεμελίωση της καταρέουσας ελληνικής οικονομίας και θα τελειώσει με τον εθνικό ακρωτηριασμό της Ελλάδας. Άλλωστε οι κύριοι αυτοί δεν ήταν ποτέ πατριώτες, δεν έχουν ιδέα του τι σημαίνει πατρίδα. Είναι Ευρωπαίοι κι επομένως μια διαλυμένη, καθημαγμένη και κατακερματισμένη Ελλάδα δεν σημαίνει απολύτως τίποτε σ' αυτούς, αρκεί να παραμένει προσάρτημα της δικής τους Ευρώπης, της Ευρώπης του νέου άξονα, της Ευρώπης των Ράιχ.
«Με ειλικρίνεια θέτω το ερώτημα σε όσους ψηφίζουν: ο εκβιασμός θεωρείτε ότι είναι πραγματικός ή πλαστός; αν θεωρείτε ότι είναι πλαστός, είμαι ανοιχτός να ακούσω εναλλακτικές και να προχωρήσουμε. Αν θεωρείτε ότι είναι πραγματικός, τότε δεν υπάρχει άλλη επιλογή από το να μοιραστούμε όλοι το βάρος αυτής της ευθύνης,» έλεγε στη Βουλή ο Αλέξης Τσίπρας στις 15/7.
Τι μας λέει ο εν λόγω κύριος; Ό,τι εκβιάστηκε και δεν μπορεί να κάνει αλλιώς. Δηλαδή ομολογεί ότι παραβιάστηκε ο σκληρός πυρήνας του διεθνούς δικαίου, αλλά και της εθνικής κυριαρχίας της χώρας και ο κατεξοχήν εκπρόσωπος του ελληνικού κράτος δηλώνει ότι δεν μπορεί παρά να ενδώσει στον εκβιασμό. Κοιτάξτε που καταντήσαμε σαν λαός και σαν χώρα. Να μας λένε οι πρωθυπουργοί μας κατάφατσα ότι εκβιάζονται κι επομένως το πιο φυσικό γι' αυτούς είναι να υποχωρήσουν και να παραδώσουν πατρίδα και λαό στη σφαγή.
Καταλυθήκαμε ακόμη και σαν έθνος, διότι κανένα κυρίαρχο έθνος, κανένας λαός δεν θα αποδεχόταν τέτοια ατιμωτική συνθηκολόγηση από τους κυβερνήτες του. Και μάλιστα με την δικαιολογία ότι ο κ. Τσίπρας δεν βλέπει άλλη εναλλακτική. Μα είναι ποτέ δυνατό να μην υπάρχει εναλλακτική του εκβιασμού;
Με το δόγμα της Μάργακρετ Θάτσερ
Το δόγμα δεν υπάρχει εναλλακτική, There is no Alternative, το έκανε πασίγνωστο η Μάργκαρετ Θάτσερ καθώς σάρωνε στις αρχές της δεκαετίας του 1980 κάθε κοινωνικό και πολιτικό δικαίωμα που στεκόταν εμπόδιο στην απελευθέρωση των αγορών. Ήταν το λάιτ μότιφ του πολιτικού της credo, το οποίο ανέδυε τη βαριά δυσοσμία του μεσαίωνα.
Η αλήθεια είναι ότι το δόγμα αυτό εντυπώθηκε στην ιστορία από την αρχαιότητα κάθε φορά που η αδίστακτη τυραννία αποτελούσε τη μόνη διέξοδο όταν τα συμφέροντα των λίγων βρίσκονταν υπό απειλή. Κάθε φορά που ένας δικτάτορας, ή τύραννος ανερχόταν για να θάψει τις δημοκρατικές προσδοκίες του απλού κόσμου, αλλά και τα αιτήματά του, το δόγμα αυτό ήταν πάντα στην πρώτη γραμμή. Όσο σκληρή κι αν είναι η τυραννία, δεν υπάρχει εναλλακτική. Έτσι πάντα έλεγαν οι απολογητές της.
Ο Μακιαβέλι, ένας από τους πιο γνωστούς θιασώτες του απολυταρχικού αυτού δόγματος, έγραφε στο Discorsi sui primi dieci libri di Tito Livio: "Ισχυρίζομαι ότι δημοκρατίες που, όταν βρίσκονται σε άμεσο κίνδυνο, δεν προσφεύγουν σε μια δικτατορία, ούτε σε κάποια άλλη ανάλογη μορφή αρχής, τότε θα καταστρέφονται πάντα όταν επέρχεται κάποια σοβαρή απειλή." Όπως ισχυρίζεται ο Μακιαβέλι, δεν υπάρχει άλλη εναλλακτική, non est alternative.
Η δημοκρατία στην οποία αναφέρεται ο Μακιαβέλι δεν ήταν ποτέ η δημοκρατία σύφωνα με την των Αθηναίων Πολιτεία. Ήταν η δημοκρατία όπου οι "πρίγκιπες είναι ανώτεροι από τον λαό στην κατάρτιση νόμων, κωδίκων πολιτικής ζωής, συνταγμάτων και νέων θεσμών, ενώ ο λαός είναι πολύ ανώτερος στο να διατηρεί ό,τι έχει συσταθεί και το οποίο προσθέτει αναμφίβολα στη δόξα εκείνων που τα έχουν καθιερώσει." Δηλαδή ο λαός είναι ανώτερος όταν σπαταλά τον ιδρώτα του και το αίμα του για τη διατήρηση της εξουσίας των πριγκήπων. Μόνο που ο λαός σε μια τέτοια μακιαβελική δημοκρατία δεν είναι πολίτης, αλλά υπεξούσιος, υπήκοος, υποταχτικός.
Αυτή τη δημοκρατία κληρονομήσαμε με τη μορφή του κοινοβουλευτισμού, που στην πατρίδα μας έχει πάρει τη χειρότερη και πιο διεφθαρμένη μορφή του. Ο Αλέξανδρος Σβώλος, ο πρύτανης της δημοκρατικής συνταγματικής σκέψης στην Ελλάδα, αυτή τη δημοκρατία ονόμαζε πολιτική. Κι έλεγε:
"Η σύγχρονος δημοκρατία είναι πολιτική, αλλά δεν έγινεν ακόμη κοινωνική. Στερείται εξ αντικειμενικών λόγων κοινωνικής αλληλεγγύης. Διότι εις το περιεχόμενόν της δεν ανευρίσκεται η ενότης αλλ' επί μάλλον και μάλλον η διάκρισις της κοινωνίας εις αντιπάλους τάξεις και η υπεροχή της αστικής τάξεως. Και η δημοκρατία, υπό την πίεσιν της κρίσεως, τείνει να ταυτισθή μάλλον ή ήττον με ωρισμένην τάξιν. Δι' αυτό και φέρεται μοιραίως προς την ενίσχυσιν του Κράτους δια την συντήρησιν της αρχούσης τάξεως και την απομάκρυνσιν των κατά της υπεροχής της, από την αυτοδύναμον ανάπτυξιν της κοινωνίας, δημιουργημένων κινδύνων, ειδηκώτερον δε δια την εξουδετέρωσιν των συνεπειών του λαϊκού ελέγχου επί της ασκήσεως των τόσον εκτεταμένων, σήμερον, αρμοδιοτήτων της πολιτικής εξουσίας."
Και σημείωνε: "Η κατάλυσις των βάσεων, ή των εγγυήσεων του συστήματος των ατομικών ελευθεριών, αποτελούντος στοιχείον ολοκληρωτικόν της φιλελευθέρας δημοκρατίας, σημαίνει καίριαν ελάττωσιν της δυναμικότητας των ασθενεστέρων τάξεων εν τω αγώνι προς την άρχουσαν." Αυτά γράφονταν το 1933, όταν οι φιλελεύθερες δημοκρατίες γεννούσαν τον φασιστικό και ναζιστικό ολοκληρωτισμό καθώς non est alternative, δεν υπήρχε εναλλακτική λύση.
Οι δυό επιλογές του Τσίπρα
Ο Τσίπρας λοιπόν είχε δυο επιλογές. Να πει ΟΧΙ στον εκβιασμό και να καλέσει τον ελληνικό λαό να υπερασπιστεί τις ελευθερίες και την πατρίδα του με κάθε δυνατό μέσο και τρόπο. Η δημοκρατία και η πάλη του λαού δεν αναγνωρίζει μονόδρομους, ακόμη κι αν οι Ευρωπαίοι εκβίαζαν με πόλεμο.
Αυτό όμως θα έθετε σε κίνδυνο όχι την Ελλάδα, αλλά το καθεστώς δοσιλογισμού και κρατικοδίαιτης κλεπτοκρατίας στην Ελλάδα. Θα έθετε σε άμεσο κίνδυνο ολόκληρο το οικοδόμημα της ανελεύθερης νέας Ευρώπης του Ράιχ. Κι επομένως θα έθετε υπό άμεση απειλή τον ολοκληρωτισμό των αγορών που σήμερα δεν αναγνωρίζουν σύνορα, συγκροτημένα και κυρίαρχα κράτη, λαούς με αυτοδιάθεση, ανθρώπινα δικαιώματα.
Είπε ΝΑΙ με την ίδια δικαιολογία που χρησιμοποιεί από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα κάθε επίδοξος δικτάτορας, ή τύραννος: non est alternative, δεν υπάρχει εναλλακτική. Η ιστορία δείχνει ότι πρωθυπουργός που προσχώρησε τόσο ανοιχτά στη λογική Μακιαβέλι, το κάνει όχι από φόβο των ισχυρών, αλλά γιατί τρέμει την ανεξάρτητη και αυτόβουλη δράση του λαού. Κι επομένως είναι ικανός για τα χειρότερα. Για τα πολύ-πολύ χειρότερα.
Δημοσιεύτηκε στο ΑΝΑΠΟΔΑ, τεύχος Ιουλίου-Αυγούστου 2015

Τετάρτη, 5 Αυγούστου 2015

Τρίτη, 4 Αυγούστου 2015

Έλεος κ. Μάρδα! Κόψτε τις μαρδακίες!

Έλεος κ. Μάρδα! Κόψτε τις μαρδακίες!

(Δημήτριος Καζάκης)
«Ανυπολόγιστες οι ζημιές με επιστροφή στη δραχμή» μας δήλωσε το παλιό κομματόσκυλο του Σημίτη και νυν αναπληρωτής υπουργός οικονομικών Μάρδας. Ο εν λόγω κύριος ανήκε στη συμμορία που μας έβαλε στο ευρώ με τους χειρότερους δυνατούς όρους, ώστε να λεηλατηθεί η χώρα από τραπεζίτες κερδοσκόπους και τοκογλύφους. Και τώρα τι μας λέει; Έτσι και φύγουμε, θα καταστραφούμε.

Όταν φωνάζει ο κλέφτης να φοβηθεί ο νοικοκύρης

Το αγαπημένο μοτίβο του εν λόγω κυρίου είναι η υποτίμηση του νομίσματος. Η νέα δραχμή θα υποτιμηθείΓιατίΔιότι έτσι το λέει ο κ. Μάρδας. Είναι ένα είδος φυσικού φαινομένου. Έτσι και η Ελλάδα φύγει από το ευρώ, η νέα δραχμή της θα τρελαθεί στις υποτιμήσεις. Γιατί έτσι γουστάρει ο κ. Μάρδας. Μπορεί να μην ξέρει πού πάνε τα τέσσερα, αλλά γνωρίζει πού θα πάει η νέα δραχμή.


Για να δούμε. Μιλώντας στο MEGA, στη ναυαρχίδα της μαύρης προπαγάνδας και φυσικά εκ του ασφαλούς χωρίς αντίλογο, ο κ. Μάρδας τόνισε πώς η υποτίμηση της δραχμής μπορεί να φτάσει το 50%-60% ακόμη και 70% και πρόσθεσε ότι "υποτίμηση σημαίνει εκρηκτική αύξηση των τιμών και σημαντική υποβάθμιση των εσόδων των Ελλήνων."

Για να μας πείσει ο κ. Μάρδας χρησιμοποίησε το παράδειγμα της Αργεντινής, της οποίας το νόμισμα την πρώτη χρονιά της επιστροφής στο εθνικό νόμισμα υποτιμήθηκε κατά 75% και πλέον έχει υποτιμηθεί σωρρευτικά κατά 1.000%. Βέβαια, ο κ. Μάρδας "ξέχασε" να σημειώσει ορισμένα πολύ σημαντικά πράγματα.

Γιατί υποτιμήθηκε το αργεντίνικο πέσος; 

Ήταν φυσικό φαινόμενο, ή απόρροια του γεγονότος ότι το νόμισμα αυτό είναι ελεύθερα κυμαινόμενο στις διεθνείς αγορές forex, δηλαδή συναλλάγματος; Φυσικά το δεύτερο. Από τη στιγμή που το νόμισμά σου είναι διαθέσιμο στις διεθνείς αγορές, τότε είναι έρμαιο των επιθέσεων και πιέσεων κερδοσκοπίας. Όπως συνέβη και με το Αργεντίνικο πέσος.

Χαρακτηριστική η ισοτιμία με το δολάριο. Το 2008 ήταν $1:3,16 αργεντίνικα πέσος. Το 2009 η ισοτιμία ήταν $1:3,71. Το 2010 ήταν $1:3,89. Το 2012 ήταν $1:4,53. Το 2013 ήταν $1:5,44, ενώ σήμερα είναι $1:9,18. Η εκτίναξη αυτή δεν ήταν φυσιολογική, αλλά αποτέλεσμα κερδοσκοπικών πιέσεων και χειραγώγησης της ισοτιμίας από μεγάλους κερδοσκόπους και τράπεζες στις διεθνείς αγορές συναλλάγματος.

Ο λόγος που γίνεται είναι απλός. Κάθε φορά που το νόμισμα πιέζεται και υποτιμάται, η κεντρική τράπεζα παρεμβαίνει και δαπανά συνάλλαγμα προκειμένου να αγοράσει το δικό της νόμισμα και να σταματήσει την πτώση. Με την πίεση που ασκούν οι κερδοσκόποι επιχειρούν να εξαναγκάσουν την Αργεντινή να εξαντλήσει τα συναλλαγματικά της αποθέματα κι έτσι να αναγκαστεί να βγει στις διεθνείς αγορές για δάνεια αναπλήρωσης σε συνάλλαγμα. Κι εκεί την περιμένουν οι τοκογλύφοι για να τη λαινίσουν.

Είναι ένας είδος πολέμου. Νομισματικός πόλεμος λέγεται και έχει ως βασική προϋπόθεση το νόμισμά σου να είναι ελεύθερα διαθέσιμο στις διεθνείς αγορές συναλλάγματος. Αν δεν είναι, τι μπορούν να σου κάνουν; Απολύτως τίποτε. Γι' αυτό και η Ισλανδία, μόλις υπέστη το 2009 400% υποτίμηση του νομίσματός της, τι έκανε για να αποφύγει το νομισματικό πόλεμο εναντίον της; Βρήκε συνάλλαγμα (από την Κίνα) και αγόρασε τα διαθέσιμα του δικού της νομίσματος και τα απέσυρε από τις διεθνείς αγορές συναλλάγματος.

Δεν είναι ανάγκη να έχεις εκτεθειμένο εθνικό νόμισμα

Αυτό που έκανε η Ισλανδία είναι πολύ δύσκολο να το κάνει η Αργεντινή. Να γιατί η κυβέρνησή της σήμερα μελετά την εισαγωγή ενός τελείως καινούργιου πέσος, σε αντικατάσταση του παλιού, το οποίο δεν θα είναι διαθέσιμο στις διεθνείς αγορές συναλλάγματος.

Η Ελλάδα, φεύγοντας από το ευρώ και φυσικά την ΕΕ, έχει ένα μεγάλο συγκριτικό πλεονέκτημα. Δεν θα επιστρέψει στην παλιά δραχμή, αλλά θα εισάγει μια εντελώς νέα δραχμή, ένα εντελώς νέο εθνικό κρατικό νόμισμα. Από πού θα το βρουν οι διεθνείς κερδοσκόποι για να ασκήσουν πίεση; Αναγκαστικά από την κεντρική τράπεζα της Ελλάδας, μιας και θα υφίσταται καθεστώς προστασίας της εθνικής οικονομίας και έλεγχος κίνησης κεφαλαίου.

Γιατί λοιπόν να το πουλήσει η κεντρική τράπεζα στους κερδοσκόπους; Δεν θα το πουλήσει, τουλάχιστον τα πρώτα χρόνια. Κι έτσι θα γλυτώσουμε το νομισματικό πόλεμο. Από κει και πέρα, η υποτίμηση του νομίσματος εξαρτάται από το βαθμό υποκατάστασης των εισαγωγών από εγχώρια παραγωγή και εξαγωγές. Αυτό είναι το στοίχημα και θα έχουμε τα χρηματοδοτικά μέσα για να το πετύχουμε χωρίς να εξαρτόμαστε από δάνεια και ξένα κεφάλαια.

Η Αργεντινή δεν κατέρρευσε από την υποτίμηση, αλλά από το peg.

Όμως, ακόμη και μ΄αυτήν την υποτίμηση του πέσος, τι απέγινε η Αργεντινή; Μήπως κατέρρευσε η οικονομία της; Όχι. Μην ξεχνάμε ότι Αργεντινή εδώ και πάνω από ένα έτος έχει κηρυχθεί σε defaultαπό τους διεθνείς οίκους πιστοληπτικής αξιολόγησης, λόγω του ότι αρνείται να πληρώσει τον Πολ Σίνγκερ και τη συμμορία του. Και λοιπόν;

Η Αργεντινή χρεοκόπησε και κυριολεκτικά κατέρρευσε στα τέλη του 2001, αρχές του 2002, όταν, ακολουθώντας οικονομικούς συμβούλους επιπέδου και σκοπιμότητας Μάρδα, εφάρμοζε πιστά τα "προγράμματα προσαρμογής" που εφαρμόζονται στην Ελλάδα. Με το πέσος δεμένο σε peg με το δολάριο 1:1. Το αποτέλεσμα ήταν να χάσει το 50% του προϊόντος της μέσα σ' ένα χρόνο. Να εκτιναχθεί η ανέχεια και η φτώχεια στο 65% του πληθυσμού. Να εξοντωθεί ολοσχερώς η λεγόμενη "μεσαία τάξη". Να φτάσει η ανεργία σε επίπεδα Ελλάδας.

Από τότε που διέγραψε το χρέος κατά 70% και έδιωξε το ΔΝΤ, ως πράξη εθνικής κυριαρχίας, η οικονομία της Αργεντινής άρχισε να ανακάμπτει και, παρ' όλο το νομισματικό πόλεμο, σήμερα εμφανίζει τα εξής δεδομένα. Η φτώχεια έπεσε στο 25% του πληθυσμού. Η ανεργία γύρω στο 7%, ενώ η ανεργία των νέων γύρω στο 18%. Και, παρά το γεγονός ότι ο πληθωρισμός κινείται γύρω στο 20%, οι αμοιβές και το λαϊκό εισόδημα γενικά αυξάνουν διαρκώς.

Οι αποταμιεύσεις των νοικοκυριών, που χάθηκαν παντελώς όταν οι Μάρδες της Αργεντινής κυβερνούσαν τη χώρα, τώρα ανέρχονται στο 24% του καθαρού διαθέσιμου εισοδήματος. Αντίθετα στην Ελλάδα των μνημονίων οι αποταμιεύσεις των νοικοκυριών είναι αρνητικές και βρίσκονται στο -16% του καθαρού διαθέσιμου εισοδήματος. Στην Ελλάδα η παραγωγή πεθαίνει, ενώ στην Αργεντινή ανθεί. Στην Ελλάδα πουλιούνται τα πάντα, ενώ η Αργεντινή πρόσφατα εκτόξευσε δικής της κατασκευής τηλεπικοινωνιακό δορυφόρο.

Εδώ και μια δεκαετία η Αργεντινή δεν δανείζεται από το εξωτερικό. Δεν έχει ανάγκη να το κάνει. Το δημόσιο χρέος της κινείται στο 45% του ΑΕΠ της, παρά το γεγονός ότι παρουσιάζει πρωτογενή ελλείμματα στον προϋπολογισμό της. Κι ενώ το 2014 παρουσίασε ύφεση, ωστόσο δεν αντιμετωπίζει κανενός είδους κατάρρευση.

Οι εξωτερικές οικονομικές της σχέσεις δεν ήταν ποτέ καλύτερες. Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι οι ξένες άμεσες επενδύσεις στην Αργεντινή έχουν τριπλασιαστεί από τότε που οι Μάρδες την κυβερνούσαν με τα προγράμματα του ΔΝΤ. Έχουν ξεπεράσει τα 115 δις δολάρια, ήτοι πάνω απο το 21% του ΑΕΠ της χώρας, ενώ στην Ελλάδα το 2010 μόλις που ξεπερνούσαν τα 26 δις δολάρια, ήτοι το 12% του ΑΕΠ. Ενώ, από το 2010 οι ξένες άμεσες επενδύσεις στην Ελλάδα των μνημονίων κυριολεκτικά κατέρρευσαν.

Απ' ότι φαίνεται τα ξένα κεφάλαια προτιμούν για επενδύσεις χώρες με προστατευμένη οικονομία και εθνικό νόμισμα, σαν την Αργεντινή, από χώρες όπου τα πάντα ξεπουλιούνται στο όνομα των ξένων επενδύσεων, σαν την Ελλάδα. Η Ελλάδα δεν είχε μόνο χειρότερο εξωτερικό εμπόριο με το ευρώ, αλλά προσέλκυσε και πολύ λιγότερες ξένες άμεσες επενδύσεις από την εποχή που είχε εθνικό νόμισμα, την παλιά δραχμή.

Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, η Αργεντινή της 1.000% υποτίμησης επένδυσε σοβαρά στην αναστήλωση του κοινωνικού κράτους, που κυριολεκτικά είχαν γκρεμίσει οι Μάρδες του ΔΝΤ. Να τι λέει η Παγκόσμια Τράπεζα τον Απρίλιο του 2015: "Η οικονομία [της Αργεντινής] έχει αυξηθεί σταθερά κατά την τελευταία δεκαετία. Η Αργεντινή έχει επενδύσει σημαντικά στην υγεία και την εκπαίδευση, τομείς οι οποίοι ευθύνονται για το 8% και 6% του ΑΕΠ, αντίστοιχα. Μεταξύ του 2003 και του 2009, η μεσαία τάξη έχει διπλασιαστεί σε μέγεθος, 9.300.000 σε 18.600.000 (που ισοδυναμεί με το 45% του πληθυσμού). Η χώρα έχει θέσει ως προτεραιότητα τις κοινωνικές δαπάνες, μέσω διαφόρων προγραμμάτων, συμπεριλαμβανομένου του Οικουμενικού Επιδομάτος Τέκνων, το οποίο αφορά περίπου 3,7 εκατομμύρια παιδιά και εφήβους έως 18 ετών, δηλαδή το 9,3% του πληθυσμού. Τους τελευταίους μήνες, ο εξωτερικός τομέας της χώρας έχει αντιμετωπίσει σημαντικές προκλήσεις. Κατά τη διάρκεια του 2014, η δημοσιονομική κατάσταση παρουσίασε πρωτογενές έλλειμμα 0,9% του ΑΕΠ και συνολικό έλλειμμα 2,5% του ΑΕΠ. Τα έσοδα του δημόσιου τομέα αυξήθηκαν 42,5%, ενώ οι δαπάνες αυξήθηκαν κατά 45% σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος. Προβλέψεις για την ανάπτυξη για το 2015 κυμαίνονται από 0% έως 1%." (http://www.worldbank.org/en/country/argentina/overview)

Πού είναι λοιπόν η κατάρρευση και η χρεοκοπία που έχει η υποστεί η Αργεντινή με 1.000% υποτίμηση; Δεν ισχυρίζεται κανείς ότι δεν έχει σοβαρά προβλήματα. Τα προβλήματά της όμως ειναι αντιμετωπίσιμα και κυρίως χωρίς να συνθλίβεται ο εργαζόμενος πληθυσμός της. Όποιος λέει ότι η Αργεντινή καταρρέει, ή ότι χρεοκοπεί - παρά το γεγονός ότι οι διεθνείς αγορές την έχουν κηρύξει επίσημα σε default - είτε δεν ξέρει τι λέει, είτε είναι σε διατεταγμένη υπηρεσία. Εκτός κι αν είναι Μάρδας. Ο Μάρδας είνα κατηγορία από μόνος του και λέει μαρδακίες ανερυθρίαστα.

Όταν ο Μάρδας ανακαλύπτει το Ζαίρ του δικτάτορα Μομπούτου.

Και να ήταν μόνο η Αργεντινή, πάει στον κόρακα. Θα λέγαμε, σημιτάνθρωπος είναι ο εν λόγω κύριος, τι να πει; Να δαγκώσει το χέρι που τον ταίζει; Δεν σταμάτησε όμως εκεί. Ερωτηθείς για το τι θα σημαίνει στην πράξη η επιστροφή στο εθνικό νόμισμα, δήλωσε ότι "θα χρειαστεί να πηγαίνουμε με σακουλίτσες με χρήματα για να πάμε στο εστιατόριο. Αυτό το έζησε το Ζαίρ που εφάρμοσε μια μορφή του σχεδίου αυτού" ενώ επεσήμανε ότι η Ελλάδα έζησε το τι μπορεί να σημαίνει η υποτίμηση ενός νομίσματος κατά την περίοδο 1974-2000.

Οι παλαιότεροι θυμόμαστε και πληθωρισμούς του 20%, 25% και του 33%, οπότε φανταστείτε έναν επιχειρηματία πώς μπορεί να χαράξει μια στρατηγική με πληθωρισμούς της τάξης του 20%, 25% και 30%," ανέφερε ο κ. Μάρδας και πρόσθεσε πώς "οι ζημιές με μια επιστροφή στη δραχμή θα είναι τέτοιες που δεν θα μπορούν να υπολογιστούν από πριν."

Ειλικρινά, δεν ξέρω σε ποιούς απευθύνεται ο εν λόγω κύριος. Μάλλον μας θεωρεί κάφρους, σαν τα δουλικά του Μομπούτου στο Ζαίρ του 1965. Το Ζαίρ δεν είναι άλλο από τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κογκό, στην οποία την περίοδο 1960-1965 ο λαός της πολέμησε κυριολεκτικά για την ανεξαρτησία του από την Βελγική αποικιοκρατία. Σημαδεύτηκε από την δολοφονία ενός από τους πιο δημοφιλείς ηγέτες της Αφρικανικής ηπείρου και διεθνώς, του Πατρίς Λουμούμπα το 1961 από μισθοφόρους των Ευρωπαίων αποικιοκρατών και των ΗΠΑ.[(Emmanuel GerardBruce Kuklick.Death in the CongoMurdering Patrice LumumbaHarvard University Press, 2015]

Το 1965 ο Μομπούτου τερματίζει τον αγώνα για την ανεξαρτησία του λαού του Κονγκό με την επιβολή της δικής του στυγερής δικτατορίας με δεκανίκια από την Ευρώπη και τις ΗΠΑ. Μετονόμασε τη χώρα σε Ζαίρ και πήρε αυτοκρατορικό σκήπτρο. Οι μαζικές σφαγές και η λεηλασία της χώρας που ακολούθησε το καθεστώς οδήγησε το Ζαίρ έως τα μέσα της δεκαετίας του 1975 στην οικονομική κατάρρευση. Και, για να έχει η εξουσία του τη στήριξη της Δύσης, αναγνώρισε το σύνολο των αποικιοκρατικών δανείων σε βάρος της χώρας του.

Έτσι το 1979 η αγοραστική δύναμη του πληθυσμού ήταν μόνο το 4% εκείνης του 1960.  Μέχρι τις αρχές του 1976, το Ζαΐρ  ήταν σε βαθιά οικονομική και χρηματοπιστωτική κρίση, αντιμέτωπο με πτώχευση για τα δάνεια, που είχε αναγνωρίσει ο δικτάτορας. Ο Μομπούτου αναζήτησε τη συνδρομή από τα έντεκα μέλη της Λέσχης του Παρισιού, την Παγκόσμια Τράπεζα και το ΔΝΤ για τις ανεξόφλητες οφειλές.

Ξεκινώντας το 1976, το ΔΝΤ μπήκε στη χώρα και άρχισε τα δανεία προς τη δικτατορία. Μαζί με την Παγκόσμια Τράπεζα. Μεγάλο μέρος από τα χρήματα των δανείων υπεξαιρέθηκαν από το καθεστώς Μομπούτου, που ήταν ένα από τα πιο αιμοσταγή και διεφθαρμένα της ηπείρου. Αυτό δεν ήταν μυστικό. Στην έκθεση του 1982 ο ειδικός απεσταλμένος του ΔΝΤ Erwin Blumenthal έγραφε, ότι είναι "ανησυχητικά σαφές ότι το σύστημα διαφθοράς του Ζαΐρ  με όλες τις πονηρές και άσχημες εκδηλώσεις του, την κακοδιαχείριση και τις απάτες του θα καταστρέψει όλες τις προσπάθειες των διεθνών οργανισμών, των φιλικών κυβερνήσεων, καθώς και των εμπορικών τραπεζών προς την ανάκαμψη και την αποκατάσταση της οικονομίας του Ζαΐρ ."[Georges Nzongola-Ntalaja. The Crisis in Zaire: Myths and RealitiesAfrica World Press, 1986. σ. 226]

Ο Blumenthal ανέφερε ότι δεν υπήρχε "καμία πιθανότητα" οι πιστωτές να ανακτήσουν ποτέ τα δάνειά τους. Ωστόσο, το ΔΝΤ και η Παγκόσμια Τράπεζα συνέχισε να δανείζει χρήματα που, είτε τα καταχράστηκε, είτε τα σπατάλησε το καθεστώς Μομπούτου σε "μεγάλα έργα" χωρίς αντίκρυσμα.
Τα «προγράμματα διαρθρωτικής προσαρμογής» που απαίτησε το ΔΝΤ και η Παγκόσμια Τράπεζα ως προϋπόθεση για τα δάνεια, περιέκοψαν κάθε έννοια υγειονομικής περίθαλψης, εκπαίδευσης και υποδομών. Ενώ τα τεράστια αποθέματα ορυκτού πλούτου παραδόθηκαν σε πολυεθνικές έναντι πινακίου φακής. [David van ReybrouckCongo: The Epic History of a PeopleHarperCollins, 2012. σ. 374]

Τι θέλει λοιπόν να συγκρίνει ο Μάρδας; Το Ζαΐρ  του Μομπούτου συγκρίνεται μόνο με την Ελλάδα του Σημίτη και των άλλων που ακολούθησαν στο δρόμο της ίδιας ηθικής και κρατικοδίαιτης κλεπτοκρατικής δράσης.

Γιατί δεν κατέρρευσε η Ελλάδα με την παλιά δραχμή;

Και σαν να μην έφταναν όλες αυτές οι μαρδακίες, που αστείρευτα ξερνάει ο εν λόγω κύριος, έφτασε στο σημείο να επικαλεστεί και την εμπειρία της Ελλάδας την περίοδο 1974-2000. Όντως η παλιά δραχμή υποτιμήθηκε ακόρεστα από τις κυβερνήσεις της κρατικοδίαιτης κλεπτοκρατίας μέσα στην μεταπολίτευση. Αυτό ήταν κεντρική επιλογή των κυβερνήσεων κι όχι φυσικό φαινόμενο, όπως μας το παρουσιάζει ο Μάρδας. Για να κερδοσκοπούν ασύστολα με το εθνικό νόμισμα οι τραπεζίτες και τα ιδιωτικά ολιγοπώλια που έλεγχαν τις εξαγωγές και τις ειαγωγές.

Μέσα σε δέκα χρόνια, η αξία της δραχµής απέναντι στο δολάριο µειώθηκε κατά περίπου 5 φορές, µε αποτέλεσµα το 1985 η ισοτιµία δραχµής δολαρίου να φθάσει τις 147,76 δραχµές ανά δολάριο, από 30 δραχμές ανά δολάριο το 1975. Τα επόµενα δέκα χρόνια η δραχµή είχε χάσει άλλη µία φορά την αξία της, και το 1995 βρισκόταν στις 237 δραχµές ανά δολάριο. Όταν η Ελλάδα υιοθέτησε το ευρώ το 2000, η ισοτιµία της δραχµής βρισκόταν στις 365,6 δραχµές ανά δολάριο.

Μήπως η ελληνική οικονομία κατέρρευσε και δεν το πήραμε χαμπάρι; Μήπως χρεοκόπησε από την υποτίμηση; Μήπως αντιμετωπίσαμε καταστάσεις όπως αυτές που μας επιβάλλουν οι δανειστές τα τελευταία μνημονιακά χρόνια; Μήπως εξανεμίστηκαν οι καταθέσεις; Μήπως κλείσανε αυθαίρετα και κερδοσκοπικά οι τράπεζες;  Ή μήπως χρειαζόμασταν σακουλίτσες με χρήματα για να πάμε στο εστιατόριο, όπως ισχυρίζεται ο κ. Μάρδας, που μάλλον τότε βρισκόταν στο Σείριο, ή στον πλανήτη των Μαρδόσαυρων.

Οι μόνες σακουλίτσες με χρήματα πού βλέπαμε να κυκλοφορούν τότε ήταν οι μίζες προς τα πολιτικά αφεντικά του κ. Μάρδα, που ενίοτε λόγω όγκου απαιτούσαν κούτες πάμπερς ή βαλίτσες. Ειδικά όταν προορίζονταν για υπουργούς και πρωθυπουργούς. Επί Σημίτη, λόγω της απελευθέρωσης της εξαγωγής των κεφαλαίων, αυξήθηκε τόσο πολύ ο όγκος των χρημάτων από τις μίζες της κλεπτοκρατίας, που χρειάζονταν ολόκληρα κοντέινερ για να φεύγουν τα μαύρα στο εξωτερικό. Μετά μπήκαμε στο ευρώ κι όλα έγιναν πολύ πιο απλά για τους ληστοσυμμορίτες που κυβερνούν τη χώρα όλα αυτά τα χρόνια.

Παρ' όλα αυτά, και παρά την τραγική υποτίμηση της παλιάς δραχμής, το ποσοστό των εξαγωγών επί των εισαγωγών αυξήθηκε την περίοδο 1975-1985 από 44% στο 50%. Με άλλα λόγια, η εγχώρια παραγωγή μπορούσε να υποκαθιστά τις εισαγωγές. Μετά το 1985 και έως το 1995, παρ' όλες τις επιπτώσεις από την ένταξή μας στην ΕΟΚ, το ποσοστό των εξαγωγών επί των εισαγωγών παρέμεινε πάνω κάτω σταθερό στο 45%.

Από την εποχή Σημίτη και ένταξης της χώρας στην ΕΕ το ποσοστό εξαγωγών επί των εισαγωγών έπεσε στο 35% έως το 2000. Ενώ, με την είσοδο του ευρώ, η εγχώρια παραγωγή κατέρρευσε, με αποτέλεσμα το 2009 το ποσοστό των εξαγωγών επί των εισαγωγών να πέσει στο 29%. Ολοκληρωτική κατάρρευση του εμπορικού ισοζυγίου της χώρας. Με το ευρώ η Ελλάδα κατάντησε - εκτός όλων των άλλων - εμπορική αποικία της Γερμανίας κυρίως και των άλλων μεγάλων οικονομιών της ΕΕ.

Οι επιχειρήσεις λοιπόν, ακόμα και στην παραγωγή, μια χαρά τα κατάφερναν με τους πληθωρισμούς και τις υποτιμήσει της παλιάς δραχμής. Ή τουλάχιστον τα κατάφερναν πολύ καλύτερα από την εποχή του ευρώ και της Ε.Ε.


Πόσο Μάρδας πρέπει να είναι κανείς για να ισχυρίζεται ότι με όλες τις υποτιμήσεις της παλιάς δραχμής και με όλους τους πληθωρισμούς, η ελληνική οικονομία και κοινωνία ήταν σε χειρότερη κατάσταση απ' ότι με το ευρώ; Πολύ Μάρδας! Τόσο Μάρδας που να μην νοιάζεται να λέει συνέχεια μαρδακίες!

Δευτέρα, 3 Αυγούστου 2015

ΓΙΟΡΤΗ ΦΑΚΗΣ ΣΤΟ ΒΟΥΖΙ 15/8/2015


ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΣΤΗΝ ΑΓΡΑΠΙΔΙΑ ΣΤΙΣ 23/8/2015

ΜΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ= ΧΙΛΙΕΣ ΛΕΞΕΙΣ!

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΓΡΑΠΙΔΙΑ!

16 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ Η ΑΝΝΑ ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗ ΣΤΗΝ ΟΜΒΡΙΑΚΗ

Στίς 16 Αυγούστου ο Δήμος Δομοκού βάζει  <τα καλά του> , και υποδέχεται στην Ομβριακή την Άννα Μπιθικώτση και τον Σωτήρη Δογάνη σε μια βραδιά αφιερωμένη στον Γρηγόρη Μπιθικώτση!
Η Εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στην κεντρική πλατεία Ομβριακής και ώρα 21:00 , με την είσοδο να είναι ελεύθερη για το κοινό.
Ο Πολιτιστικός Οργανισμός του Δήμου όμως κρύβει και μια έκπληξη για αυτήν την βραδιά, τυχεροί αυτοί που θα παραβρεθούν!!

Τετάρτη, 29 Ιουλίου 2015

Ο Χριστόδουλος Αυλώνος στο Δομοκό!







Με λαμπρότητα εορτάσθηκε το διήμερο 25 και 26  Ιουλίου η μνήμη της Αγίας Οσιοπαρθενομάρτυρος Παρασκευής στην καθέδρα της πάλαι ποτέ διαλαμψάσης Επισκοπής Θαυμακού, στον ιστορικό Ιερό Ναό της Αγίας Παρασκευής Δομοκού.
Στους εορτασμούς προεξήρχε κατόπιν αδείας και ευλογίας του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας κ. Νικολάου ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης πρ. Αυλώνος κ. Χριστόδουλος.
Ο Σεβασμιώτατος στο κήρυγμά του κατά τον πανηγυρικό Εσπερινό αναφέρθηκε στην αγία Παρασκευή χαρακτηρίζοντάς την ως ένα πνευματικό αστέρι που εμπνέει και φωτίζει όλους μας και μας καλεί όπως εκείνη υψώθηκε από τη γη εις τον ουρανό έτσι και εμείς να υψωθούμε, ακολουθώντας το παράδειγμά της. Ο άνθρωπος δεν είναι αυτόφωτος. Πηγή του πνευματικού του φωτός είναι ο Τριαδικός Θεός. Πνευματικό κάτοπτρο, καθρέπτης είναι η Αγία Παρασκευή στην οποία αντανακλάτε το Φως του Ηλίου Χριστού και φωτίζει τα μάτια της ψυχής μας δια τον ουρανό.   
Στο τέλος της πανηγυρικής θείας Λειτουργίας ανήμερα της εορτής ο Σεβασμιώτατος αφού ευχαρίστησε τον Ποιμενάρχη μας για την ευλογία να προστή των ιερών ακολουθιών, βαθύτατα συγκινημένος εδόξασε τον Θεό διότι αξιώθηκε να λειτουργήσει για πρώτη φορά ως Αρχιερεύς στη μνήμη της Αγίας, στον ιστορικό αυτό Ναό και την κωμόπολη του Δομοκού στην οποία έζησε από τα παιδικά του χρόνια μέχρι και την ενηλικίωση του.   
Το απόγευμα της Κυριακής τελέσθηκε Μεθεόρτιος Εσπερινός και πραγματοποιήθηκε η μεγαλοπρεπής λιτάνευση της Ιεράς Εικόνος της Αγίας Παρασκευής στους δρόμους της κωμοπόλεως προεξάρχοντος του Σεβασμιωτάτου κ. Χριστοδούλου με τη συμμετοχή ιερέων της περιοχής, τη συνοδεία φιλαρμονικής και την παρουσία του Αντιπεριφερειάρχου Φθιώτιδος κ. Ευθυμίου Καραΐσκου, του Βουλευτού Φθιώτιδος κ. Αποστόλου Καραναστάση, του Δημάρχου Λαμιέων κ. Νικολάου Σταυρογιάννη, του Δημάρχου Δομοκού κ. Δημητρίου Τζιαχρήστα και των μελών του Δημοτικού Συμβουλίου, των τέως Βουλευτών κ. Ελένης Μακρή και κ. Θεόδωρου Χειμάρα, των Διοικητών της Αστυνομίας, της Πυροσβεστικής και του Στρατού της περιοχής, εκπροσώπων των πολιτιστικών φορέων της περιοχής και πλήθους πιστών.  
φωτογραφίες: Δημήτρης Ανάγνου & imfth.gr